Μικροϊστορίες - Σκατουλάκια

Η αλληλογραφία τους ήταν γραμμένη με κιμωλία στο τσιμέντο του στηθαίου, στην άκρη του γραφικού λιμανιού. «Είσαι το ονειράκι μου», «Θα σε τσιμπήσω στον ύπνο, το μελισσάκι σου». Πάντα υποκοριστικά, πάντα στο μίνιμαλ και πάντα με τη συνοδεία του κτητικού «μου». Φρουτάκι μου, μαναράκι μου, βασανάκι μου, πεπονάκι μου, αλλά και άλλα που ο υποκοριστικός τύπος τα έκανε εύηχα: χαζουλάκι, ασχημάκι, φωνακλάκι. Μια μέρα του έγραψε «σκατουλάκι μου, σε αγαπώ πολύ» και εκείνος απάντησε «εγώ σε λατρεύω, μυξουλάκι μου». Τα μηνύματα τα έσβησε το κύμα. Όχι της θάλασσας· του χρόνου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΛΛΕΣ ΜΙΚΡΟΪΣΤΟΡΙΕΣ
29 Φεβρουαρίου 2132
Το πέλμα
Θα γυρίσω
Ο φάρος
Η ηλικία ως ύβρις 
Το δάχτυλο 
Ποιήτρια, ετών επτά 

@@@@@@
harddog.sport@gmail.com