Το προφιτερόλ του Βάρσου και του Γιώργου Κωνσταντίνου

Τα γλυκά του Βάρσου, στην Κηφισιά, είναι απαράλλαχτα! Δεν τα αλλοίωσε ο χρόνος με εκσυγχρονισμούς και μοντερνισμούς, δεν γίνονται με ό,τι να ’ναι συνταγές, δεν είναι με αλμυρή καραμέλα ή σοκολάτα με ανθό αλατιού. Είναι ίδια όπως τα ήξεραν οι τακτικοί πελάτες του ζαχαροπλαστείου δεκαετίες πριν. Και το προφιτερόλ το τρως με τη λαχτάρα που το λιγουρευόταν στη –μυθική πια– κινηματογραφική περιγραφή ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Αναλλοίωτη γεύση που είναι αδύνατο να περιγράψεις χωρίς να γρυλίσεις, όπως ο Κωνσταντίνου, δηλαδή στο Χτυποκάρδια στο θρανίο (δεύτερη φωτογραφία). 
Εδώ, στην πρώτη φωτογραφία, το τραπεζάκι στον κήπο της Κασσαβέτη 5, το προφιτερόλ παλαιάς κοπής στο πήλινο κεσεδάκι, ο τιμοκατάλογος, και από αυτόν η σελίδα με την ιστορία του Βάρσου, όπου στην πρώτη παράγραφο διαβάζουμε:

«1890: Ο ιδρυτής Βασίλειος Βάρσος με τον αδερφό του ξεκινούν από την Καστριώτισσα και φτάνουν στην Αθήνα». 
Όλα τα άλλα είναι ιστορία. Στην τελευταία φωτογραφία, σε άλλο τραπεζάκι, εν αναμονή του σερβιτόρου με τα προφιτερόλ. Στο λινκ που ακολουθεί μια παλιά ανάρτηση στο Harddog με τίτλο «Τι θυμάσαι από τον Βάρσο;»