Εκεί όπου ο χρόνος κυλά αδιάκοπα, η φωτογραφία αντιστέκεται

Η λέξη φωτογραφία κρύβει μέσα της μια ποιητική αλήθεια. Είναι η συνάντηση δύο αρχέγονων ελληνικών λέξεων, του φωτός και της γραφής. Η φωτογραφία είναι, κυριολεκτικά, η γραφή του φωτός. Όχι όμως ενός οποιουδήποτε φωτός. Εκείνου που, για μια ανεπαίσθητη στιγμή, αγγίζει ένα πρόσωπο, ένα βλέμμα, ένα τοπίο ή μια ανθρώπινη πράξη και τα διασώζει από τη λήθη. Το φως αποτυπώνει την πραγματικότητα και της χαρίζει διάρκεια. Εκεί όπου ο χρόνος κυλά αδιάκοπα, η φωτογραφία αντιστέκεται στη φθορά και μετατρέπει το εφήμερο σε μνήμη. 

Οι φωτογραφίες έχουν μια παράδοξη ιδιότητα. Συγκινούν περισσότερο όσο απομακρύνονται από τη στιγμή της δημιουργίας τους. Εκείνο που κάποτε αποτελούσε μια οικογενειακή ανάμνηση μετατρέπεται, με το πέρασμα των χρόνων, σε ιστορικό τεκμήριο. Κάθε εικόνα γίνεται ένας αθόρυβος μάρτυρας μιας εποχής που έφυγε. 

Οι περισσότερες φωτογραφίες της έκθεσης «Ανδριωτών – Έργα και Ημέρες» δημιουργήθηκαν με μηχανές που ανήκουν πλέον στην ιστορία, με φιλμ που δεν εμφανίζονται πια και με τεχνολογίες που η ψηφιακή εποχή έχει αφήσει πίσω της. Κι όμως, εξακολουθούν να επιτελούν το ίδιο μικρό θαύμα. Διασώζουν το φως μιας άλλης εποχής, ενός κόσμου που συνεχίζει να υπάρχει επειδή κάποιος πάτησε κάποτε το κουμπί μιας φωτογραφικής μηχανής.

**Μικρό απόσπασμα από ανάρτηση του Γιάννη Βαθυά στο fb με αφορμή φωτογραφική έκθεση στην Άνδρο. Ο εκλεκτός συνάδελφος και φίλος κάνει εξαιρετική δουλειά ως εκπρόσωπος Τύπου του Δήμου Άνδρου και προβάλλει με την πένα του τις πνευματικές, πολιτιστικές και αθλητικές δράσεις στο νησί.