Ζητείται ο Έλληνας Μαμντάνι, πληροφορίες εντός

Έχει και την πλάκα της, καμιά φορά, η μαζοχιστική καταβύθιση στον αλγοριθμικό βούρκο των διαδικτυακών σχολίων. Όπως χθες ας πούμε, σε ένα ντόπιο ενημερωτικό μέσο, όταν ανάμεσα στα σχόλια για τον Ζοχράν Μαμντάνι, υβριστικά τα περισσότερα και με ευρεία ρατσιστική γκάμα, κάποιος ευγενής συμπατριώτης μας με τη σημαία του Ισραήλ στο προφίλ του κατελήφθη ξαφνικά από τα αυθεντικά συνωμοσιολογικά και αντισημιτικά ένστικτά του και έγραψε: «Μην τρώτε σανό ρε, οι Εβραίοι τον βγάλανε, δικός τους είναι».

Στους κύκλους της εγχώριας (κεντρο)αριστερής αντιπολίτευσης, πάντως, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης αποτελεί το πιο πρόσφατο και το πιο «hot» ίνδαλμα, ένα νέο, μοντέρνο υπόδειγμα πολιτικής ηγεσίας, ένα φως στην άκρη του τούνελ, έναν λαμπερό  αντικατοπτρισμό. Άντε όμως να βρεις εγχώριο Μαμντάνι… Άντε να βρεις κάποιον τόσο εξαιρετικά χαρισματικό και ευφυή, ο οποίος δεν έχρισε τον εαυτό του Μεσσία αλλά ίδρωσε τη φανέλα, όργωσε την πόλη, κέρδισε με το σπαθί του τις εκλογές, ενέπνευσε και κινητοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, είναι μάστορας στην επικοινωνία και στα νέα μέσα και στους έξι μήνες της θητείας του έχει να επιδείξει σημαντικό έργο, εκπληρώνοντας ήδη κάποιες από τις προεκλογικές του επαγγελίες – όπως το πάγωμα των ενοικίων που θα ισχύσει από αρχές Οκτωβρίου και η αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και των μέσων μαζικής συγκοινωνίας.

Διαβάστε εδώ, στο lifo.gr, τη συνέχεια του άρθρου που υπογράφει ο Δημήτρης Πολιτικής.