Ελικόπτερα που συγκρούονται, φωτιές που εξαπλώνονται με ασύλληπτη ταχύτητα, αυτοκίνητα που διαλύονται, Antonov που συντρίβεται (Καβάλα), πολίτες που στραγγαλίζονται σε κοινή θέα (Μινεάπολη, Τζορτζ Φλόιντ, «I can't breathe»), κτίρια που καταρρέουν, πλοία που φλέγονται (Ιόνιο πέλαγος), άνθρωποι που αυτοπυρπολούνται (πριν από λίγα χρόνια, Ρώσος στρατεύσιμος και άλλοι), πύραυλοι που ισοπεδώνουν πολυώροφα είναι οδυνηρά περιστατικά που έχουν καταγραφεί σε διαδοχικές εικόνες. Μια απέραντη ταινιοθήκη τρόμου με εκατομμύρια καρέ ανθρώπινης οδύνης που τα κανάλια και οι ιστοσελίδες διαφημίζουν ως
«συγκλονιστικά βίντεο» και που κάνουν τη ζωή μας πιο αγωνιώδη, πιο τρομακτική. Αλλά δεν θέλουμε άλλα, δεν θέλουμε ζωντανές εικόνες θανάτων, δεν θέλουμε άλλες σκηνές που «κόβουν την ανάσα». Γίνεται; Φοβάμαι πως όχι. #Σκέψεις@@@@@@
harddog.sport@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου