Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2022

Ο Σταμάτης και η Τζένη...

Το υπόγειο τζαζ κλαμπ της Νέας Υόρκης και η κίτρινη κάντιλακ με τα κρεμ δερμάτινα καθίσματα  

Η Χριστίνα Καπετενπούλου γράφει για δύο εκλεκτούς της από την παλαιότερη φρουρά της δισκογραφίας

Ο Σταμάτης Κόκοτας και η Τζένη Βάνου είναι οι δικοί μου εκλεκτοί από την παλαιότερη φρουρά της ελληνικής δισκογραφίας. Η Τζένη ήταν μια απίστευτη φωνάρα, απίστευτη. Και ένα κορίτσι που έσπαζε την μεγάλη της καρδιά ξανά

και ξανά χωρίς καμία προφύλαξη. Αλλά οι μεγάλες καρδιές και αφύλακτες είναι και κομματάκια γίνονται και τραγουδάνε ωραία την αγάπη. Ο Σταμάτης ένας αριστοκράτης του πάλκου. Σπουδαίος τραγουδιστής, σπουδαίο ρεπερτόριο. Φωνή καμπάνα, συναίσθημα δουλεμένο, εξημερωμένο. Δεξιοτέχνης σε όλα του. Και τι μορφή, ε; Ο Σταμάτης έκανε τις φαβορίτες, όχι οι φαβορίτες τον Σταμάτη. 

Ούτε τη Τζένη ούτε τον Σταμάτη είδα ποτέ ζωντανά στη σκηνή. Κι ας είναι οι εκλεκτοί μου. Δεν ξέρω γιατί ή μάλλον κάτι υποψιάζομαι... 

Πριν πέντε- έξι χρόνια κατέβαινα την πλατεία Συντάγματος προς την Ερμού και συνειδητοποιώ ότι μπροστά μου περπατάει ο Σταμάτης. Βρέθηκα πολύ διακριτικά δίπλα του και ήταν  τόσο απορροφημένος στις σκέψεις του που ντράπηκα να του μιλήσω. Περπάτησα απαλά μαζί του μέχρι τα μισά της Καραγεώργη Σερβίας και μετά συνέχισα τον δρόμο μου. 

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο τη Τζένη και τον Σταμάτη τους σκέπτομαι πάντα με παρόμοιο τρόπο. Ότι είναι νέοι και κάνουν καριέρα στην Αμερική. Η Τζένη με κατάξανθα, πλατινέ μαλλιά και φόρεμα γεμάτο μικρά κρυσταλλάκια που λαμπυρίζουν είναι η ιέρεια ενός υπόγειου τζαζ κλαμπ, του καλύτερου της Νέας Υόρκης. Ο Σταμάτης τραγουδά μια ιδιότυπη, εντελώς δική του soul με μπουζούκι, οδηγεί μια ανοικτή κίτρινη κάντιλακ με κρεμ δερμάτινα καθίσματα, οργώνει με την ορχήστρα του την Αμερική και οι περιοδείες του είναι sold out.

Ελαφρύ το χώμα, Σταμάτη. 

** Το κείμενο αναρτήθηκε στη σελίδα της Χριστίνας, στο fb