Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022

Το παιδί που μαγευόταν από την καταπακτή τού παλιού γηπέδου

Και το πώς αναδύονταν από από το έδαφος οι ποδοσφαιριστές - Μια περιγραφή του Κώστα Χαλέμου 

Σαν πλησίαζε η στιγμή έβγαζα το κεφάλι έξω από τη διαφανή νάιλον σακούλα για τη βροχή, σηκωνόμουνα στις μύτες των ποδιών, γιατί παιδί εγώ πάντα θα στεκόταν μπροστά μου κάποιος ψηλότερος, έβρισκα ένα παραθυράκι στη

θέα και, έμπλεος αδημονίας, έριχνα το βλέμμα μου απέναντι, κατά το μέρος της καταπακτής.
Στα παιδικά μου μάτια η ανάδυση των ποδοσφαιριστών μέσα από τη γη ήταν ένα θέαμα εντυπωσιακό και συνάμα μυστηριακό. Ήταν μια σκηνή που έδειχνε πολλά και έκρυβε περισσότερα. Έμοιαζε με κόλπο μαγικό, σαν αυτά που κάνουν οι ταχυδακτυλουργοί, όταν εμφανίζουν από το πουθενά διάφορα αντικείμενα. Ένα αντικείμενο, ναι. Αλλά ολόκληρη ομάδα;
Η καταπακτή ήταν κοντά στο σημείο του κόρνερ, μπροστά από το πέταλο του άλσους. Ότι ανεβαίνουν οι παίκτες, λόγω θέσης, πρώτοι το παίρνανε είδηση αυτοί της Θύρα 21 και έσπευδαν, με το πανδαιμόνιο που δημιουργούσαν, να στείλουν και στις υπόλοιπες θύρες το μήνυμα ότι το πανηγύρι της υποδοχής αρχίζει.
Και πράγματι σε λίγα δευτερόλεπτα φαινόταν στην άκρη της τρύπας το κεφάλι του Μίμη. Μετά το σώμα, ύστερα τα πόδια του. Πίσω του ακολουθούσαν ένας ένας και οι άλλοι παίκτες. Σαν έβγαινε και ο τελευταίος, πηγαίνανε στο κέντρο του γηπέδου, σηκώνανε τα χέρια και χαιρετούσαν τον κόσμο που τους αποθέωνε.
Δυο περίπου ώρες τρέχανε, παίζανε, φωνάζανε. Ύστερα αποχωρούσαν κατάκοποι από το τερέν. Σέρνανε τα βήματά τους προς την καταπακτή. Η τρύπα τους κατάπινε αργά αργά. Τώρα όμως με διαφορετική σειρά: πόδια, σώμα, κεφάλι. Ένας ένας οι ποδοσφαιριστές εξαφανίζονταν από το πρόσωπο της γης και το μυστήριο με την καταπακτή γινόταν πυκνότερο.

**  Ο Κώστας Χαλέμος περιγράφει στο sporday.gr το πώς ως παιδί μαγευόταν βλέποντας τους ποδοσφαιριστές να βγαίνουν μέσα από την καταπακτή στο παλιό γήπεδο της ΑΕΚ. Τίτλος τού θέματος «Η Νέα Φιλαδέλφεια και το μυστήριο της καταπακτής». Η αναδρομή της παιδικής μνήμης έχει και τη «Λύση του μυστηρίου», χρόνια μετά. Διαβάστε εδώ τη σύντομη συνέχεια.