Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2022

Το τέλος μιας ομάδας

Η Ξάνθη αποσύρθηκε κι επίσημα σήμερα από τη Super League 2. Aναμενόμενο, καθώς από καιρό είχαν κατέβει οι διακόπτες. Ωστόσο μου κακοφαίνεται.
Οχι επειδή πρόκειται για «ακριτική ομάδα» (ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί επι-γράφουν ακριτική την Ξάνθη που συνορεύει με τη Βουλγαρία κι όχι τον Πανσερραϊκό και τη Δόξα Δράμας, ή ακριτικό τον ΠΑΣ Γιάννινα που είναι πλάι στην Αλβανία). Ούτε εκκινώ από «εθνική ευαισθησία» (ας μην το σκαλίσουμε αυτό, έχει βόθρο από κάτω...). Μου κακοφαίνεται λόγω ιδιαίτερων δεσμών με την πόλη, κι εξ αίματος κι εξ αγχιστείας. Θα μπορούσα, φερ' ειπείν, να είλκυα τη μισή μου -ξανθιώτικη- καταγωγή από τη... Λαμία, αλλά τι να κάνουμε; Δεν τα επιλέγεις αυτά, σου τυχαίνουν και ζεις μ' αυτά. Μου κακοφαίνεται και γιατί πρωτοπήγα παιδάκι (με πρωτοπήγαν για την ακρίβεια) στο γήπεδο του ΑΟΞ στα 70ς, με το τερέν χωμάτινο. Όσο να πεις, αυτά σε ακολουθούν μέχρι τέλους... 

{...} Είναι, πάντως, λίγο και Θεία Δίκη η ιστορία, όσο και αν αυτό ενοχλήσει φίλους Ξανθιώτες. Όταν την ομάδα την είχε ο Πανόπουλος (31 σερί χρόνια στην Α' Εθνική, μ' έναν τελικό Κυπέλλου και μερικές ευρωπαϊκές συμμετοχές), το ένα τους βρώμαγε... το άλλο τους ξίνιζε. Λάθη έκανε κι ο Πανόπουλος, βέβαια (τρεις δεκαετίες ήταν αυτές...), ενώ και αλαζονεία τον διέκρινε και με τα σύμβολα «έπαιξε» και χίλια δύο κουσούρια μπορεί να είχε. Όμως, γιατί έπρεπε ν' απλώσει τα πόδια έξω απ' το πάπλωμα  ή να... πάει φυλακή για την Ξάνθη των συγκεκριμένων εσόδων και της συγκεκριμένης δυναμικής; Και γιατί θα έπρεπε να τρυπήσει τις τσέπες του για να χτυπήσει... πρωτάθλημα;  Εδώ και πολλά χρόνια, ούτε καν το έδαφος για μια πρόσκαιρη παρόρμηση δεν του έδινε η πόλη {...}

{...} Είναι, επίσης, μια πόλη που διαθέτει ένα κλειστό 4.000 θέσεων, αλλά που η μεγαλύτερη διάκριση που έχει ζήσει η Ξάνθη σε αυτό το κλειστό είναι η... κατασκευή από τους ντόπιους ζαχαροπλάστες της μεγαλύτερης καριόκας του κόσμου! Πολυτέλεια, με λίγα λόγια οι υλικοτεχνικές υποδομές για ελληνική πόλη 50.000 κατοίκων.

Εντούτοις, θα είναι μια πόλη που θ' ακούγεται κάθε Σεπτέμβριο, όταν θα διοργανώνει «Γιορτές Παλιάς Πόλης», που κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς είναι. Ρωτούσαν τις προάλλες στην τηλεόραση τον απίθανο δήμαρχό της τι ακριβώς γιορτάζουν, αλλά δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Και πώς να το εξηγήσει, αφού κανείς δεν ξέρει τι γιορτάζουν: τρώνε σουβλάκια, πηγαίνουν στα μπαράκια, ανεβαίνει και κάνας καλλιτέχνης για καμιά αρπαχτή... Ωραία που 'ναι η θάλασσα όταν δεν έχει τσούχτρες! Ένα τέτοιο πράγμα.

Νίκος Σαρίδης
(Αποσπάσματα από ανάρτησή του στο fb)