Σάββατο 21 Μαΐου 2022

Βαλυράκης: Η απόδραση (πάνω στη στέγη τρένου) που τρέλανε τη χούντα

Σαν σήμερα πριν από πενήντα χρόνια

Οι Κυριακάτικες εφημερίδες της 21ης Μαΐου 1972 έκλειναν βιαστικά την ύλη τους το πρωί του Σαββάτου. Τα πολυσέλιδα της Κυριακής απαιτούσαν πολύωρη προετοιμασία. Θέματα υπήρχαν. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον ετοιμαζόταν να πάει στη Μόσχα για να συναντήσει τον Λεονίτ Μπρέσνιεφ ενώ υπήρχε και η απαραίτητη αναφορά στη γιορτή του Βασιλιά Κωνσταντίνου που μπορεί να ήταν εξόριστος, αλλά παρέμενε, τυπικά στο θρόνο του. Τη ρουτίνα της εργασίας διέκοψε η είδηση βόμβα. Απόδραση πολιτικού κρατούμενου από τις φυλακές της Κέρκυρας!
Ο Σήφης Βαλυράκης ήταν ο άνθρωπος που είχε αποδράσει. Και δεν ήταν άγνωστος, όχι μόνο στις αρχές, αλλά και στους δημοσιογράφους της εποχής. Κατ’ αρχήν ο πατέρας του Γιάννης υπήρξε για χρόνια βουλευτής Χανίων της Ενώσεως Κέντρου, ο ίδιος ο Σήφης είχε συλληφθεί ένα χρόνο νωρίτερα, το 1971 για σειρά βομβιστικών εκρήξεων.
Δραπέτευσε από τις φυλακές, ανέβηκε στη στέγη ενός τρένου που κατευθυνόταν στη Γιουγκοσλαβία, αλλά για κακή του τύχη, το τρένο σταμάτησε στα σύνορα για ανεφοδιασμό, οι προβολείς των συνοριοφυλάκων τον εντόπισαν, τον συνέλαβαν και αυτή τη φορά κλείστηκε στις φυλακές της Κέρκυρας. Το καθεστώς δεν μπορούσε να κρύψει την είδηση. Μόνο δημοσιοποιώντας την απόδραση είχε ελπίδες να συλλάβει τον Βαλυράκη κι από την άλλη πίστευε ότι θα συλληφθεί αφού μπορείς να αποδράσεις από μια φυλακή, αλλά όχι κι από ένα νησί. Ο καταδικασμένος σε επταετή φυλάκιση Βαλυράκης είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός μέσα όχι μόνο μέσα από τη δράση του, αλλά και το θάρρος που έδειχνε απέναντι στους στρατοδίκες αποκαλύπτοντας τις προθέσεις του: «Δεν αναγνωρίζω το δικτατορικό καθεστώς, παλεύω για την αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας. Αισθάνομαι αιχμάλωτος με υποχρέωση να δραπετεύσω. Αφιερώνω τη σκέψη και τον χρόνο μου σ’ αυτό. Είμαι ήδη με τη σκέψη μου ελεύθερος».

Διαβάστε εδώ τη συνέχεια στο θέμα του Άγγελου Μενδρινού στο newsbreak.gr. Η νέα απόδραση Βαλυράκη από την Κέρκυρα κολυμπώντας ως την Αλβανία! Η περιπέτειά του με το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα, η κινητοποίηση από τον Ανδρέα Παπανδρέου και άλλα.