Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022

Ουκρανία: Το μπαλάκι βρίσκεται στο γήπεδο της Ευρώπης και των ΗΠΑ


του Αργύρη Παγαρτάνη 

Στις ουκρανικές εκλογές του 2019 ο κόσμος έκανε πρόεδρο έναν τηλεοπτικό σταρ. Ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι, κωμικός ηθοποιός και τηλεοπτικός παραγωγός, πρωταγωνιστούσε σε μια σατιρική τηλεοπτική σειρά με τίτλο «Σλούγκα Ναρόντου», δηλαδή «ο υπηρέτης του λαού». Σ’ αυτή τη σειρά ένας 30άρης καθηγητής εκλέγεται αναπάντεχα πρόεδρος της Ουκρανίας (παρόμοιο σενάριο της ταινίας Man of the Year με τον Ρόμπιν Ουίλιαμς) και αντιμετωπίζει τα προβλήματα μ’ έναν ολότελα δικό του τρόπο.
Το σόου έσπασε τα κοντέρ των μετρήσεων τηλεθέασης, κι ο Ζελένσκι ταυτίστηκε τόσο πολύ με το ρόλο του που… αποφάσισε να τον παίξει και στ’ αλήθεια. Ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του απέναντι στον Ποροσένκο και τον κατατρόπωσε στον δεύτερο γύρο με εντυπωσιακό ποσοστό 73%.

Βεβαίως, άλλο η τηλεόραση κι άλλο η πολιτική. Ο Ζελένσκι πήρε αποφάσεις που έδειξαν ότι ήθελε να συγκρουστεί με το παλιό (όπως η αντικατάσταση 15 κυβερνητών επαρχιών σε ένα βράδυ), αλλά από την άλλη τον κατηγορούν για σχέσεις με ολιγάρχες και προώθηση διάφορων ιδιωτικών συμφερόντων. Αυτή του η απειρία, και το γεγονός ότι η πρώτη του επίσημη επίσκεψη ως πρόεδρος ήταν στις Βρυξέλλες, έχουν θορυβήσει τον Πούτιν.

Ο οποίος Πούτιν, προφανώς, στέλνει τα δικά του μηνύματα προς την Ευρώπη. Κοινώς, ξεχάστε ότι μπορείτε να χειραγωγήσετε τον ηθοποιάκο που έγινε πρόεδρος από την απελπισία του λαού. Εγώ δαγκώνω, δεν αστειεύομαι. Με το που θα κάνετε πως απλώνετε το πόδι σας, θα μπω κι εγώ και… γαία πυρί μιχθήτω.

Ο Ζελένσκι έχει δηλώσει δημοσίως ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο πως έχει πληροφορίες περί προσπάθειας ανατροπής του από φιλορωσικά κέντρα αποσταθεροποίησης. Δε νομίζω ότι αυτό είναι το σχέδιο της Ρωσίας. Αν ήταν τέτοιο, θα είχε κινηθεί νωρίτερα. Υπήρξε και σχέδιο «αυτονόμησης» όχι μόνο των δύο ανατολικών επαρχιών, αλλά όλου του νοτιοανατολικού τμήματος, σχεδόν της μισής χώρας, αλλά ο Πούτιν το πάγωσε. Απλά κάνει επίδειξη ισχύος, για να μην βρεθεί με βάσεις του ΝΑΤΟ στο… ευαίσθητο υπογάστριό της.

Το μπαλάκι μοιάζει να βρίσκεται στο γήπεδο Ευρώπης και ΗΠΑ, άσχετο με το τι λένε. Αν αυτοί αποτολμήσουν οποιαδήποτε μορφή αλλαγής του στάτους κβο (έστω και με δημοκρατικό τρόπο π.χ. μ’ ένα δημοψήφισμα για την ένταξη ή μη στο ΝΑΤΟ), οι Ρώσοι θα μπουκάρουν. Αν όχι, αυτή η ισορροπία του τρόμου θα συνεχιστεί. Κι αλίμονο σ’ αυτόν που θα έχει τα πιο αδύναμα νεύρα.

Υ.Γ. Προφανώς υπάρχουν και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, από πλουτοπαραγωγικές πηγές μέχρι αγωγούς και τα ρέστα. Αλλά εδώ που έχουμε φτάσει παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Κυρίως γεωπολιτική είναι η μάχη, όχι οικονομική.

** Το κείμενο δημοσιεύεται στη σελίδα τού Αργύρη Παγαρτάνη στο fb. Είναι απόσπασμα μιας μεγάλης ανάλυσης για την Ουκρανία, με αναδρομή στην ιστορία της και στις διαχρονικές περιπέτειές της. Θα τη βρείτε εδώ