Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2021

«Ήμουν πολύ ντροπαλή, ντρεπόμουνα για το σώμα μου, για την αμάθειά μου, ίσως αυτό με έκανε να θέλω να προχωρήσω, να καλλιεργηθώ»

«Δεν θέλω τίποτε άλλο από το να υπάρχω απλώς, συνειδητοποιώντας ότι μπορώ να είμαι καλά στη ζωή μου, ήσυχη, γιατί έχω πάντα είχα ένα κουβάρι μέσα μου. Φαίνεται πως αυτό το κουβάρι έχει μικρύνει γιατί τραβήχτηκε η άκρη κι έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι ζω χωρίς να μου πιέζει το στήθος μου. Έπρεπε να φτάσω εβδομήντα χρονών για να γίνει αυτό, μου αρέσει ό,τι έχω κάνει, ακόμα κι αυτά που δεν είναι του γούστου μου πια. Αισθάνομαι πιο καλλιεργημένη, ελεύθερη, δεν χρειάζεται να κουβαλάω ιδιότητες, να είμαι σαν αυτό και σαν εκείνο»

«Και κάτι άλλο: συμφιλιώσου με τις ενοχές σου. Δεν φτάνεις ποτέ στην απενοχοποίηση κι αυτό το ξέρω γιατί ήμουν φοβερά ενοχικό άτομο. Γιατί; Ήμουν πολύ ντροπαλή, ντρεπόμουνα για το σώμα μου, για την αμάθειά μου, ίσως αυτό με έκανε να θέλω να προχωρήσω, να καλλιεργηθώ. Βέβαια, έχω το προνόμιο να μπορώ να επιλέγω πλέον στη ζωή μου το πώς κινούμαι, το ότι είμαι μόνη μου και αποφασίζω για τον εαυτό μου, όπως και αυτό το “δεν έγινε και τίποτα”».

**Απόσπασμα από τη συνέντευξη της Χαρούλας Αλεξίου στην Αργυρώ Μποζώνη, που δημοσιεύεται έντυπη Lifo και στο lifo.gr. Τίτλος της «Δεν θέλω τίποτε άλλο από το να υπάρχω απλώς». Ολόκληρη εδώ.