Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021

Αγανάκτηση και θυμός...

«Να μη σου τύχει να χρειαστεί να έρθεις εδώ τέτοιες μέρες» - «Σοκ» που επαναλαμβάνεται καθημερινά δεν είναι σοκ, είναι βεβαιότητα

Οι αριθμοί στην πανδημία ευημερούν, μαζί και η ίδια η πανδημία. Άγγιξαν τους εκατό οι θάνατοι του 24ωρου που μετρήθηκαν την Παρασκευή. «Σοκάρει ο αριθμός», γράφουν και λένε. Σοκ που επαναλαμβάνεται κάθε

24ωρο παύει να είναι σοκ, με την έννοια που έχει η άφθαρτη χρήση τής λέξης. Κινδυνεύουμε πέρα από τον ίδιο τον ιό, και από τη συνήθεια στους σκληρούς αριθμούς, στην έξη στα μέτρα, στο άκουσμα της ανοησίας που διογκώνεται, στην αίσθηση της αναισθησίας αυτών που δεν καταλαβαίνουν, στη βεβαιότητα πως την επόμενη μέρα τα κρούσματα θα είναι εκεί –στα ύψη–, στην απόλυτη σιγουριά ότι το ερχόμενο απόγευμα θα ανακοινωθούν μερικές ακόμα δεκάδες νέων απόντων από τη ζωή και το ίδιο θα γίνει και τη μεθεπόμενη και την άλλη εβδομάδα, τον άλλο μήνα. 

Μια πορεία προς το άγνωστο με πολλή οδύνη, με πολλή ασυναρτησία και με πολλή ανησυχία για όσα συμβαίνουν. Και μαζί με πολλή αγανάκτηση για τον θρυμματισμένο «θώρακα» στην Υγεία που, υποτίθεται, είχε κτιστεί περιμένοντας το νέο φονικό κύμα. Αγανάκτηση που γίνεται μεγαλύτερη όταν βλέπεις θεραπευτές να σκοτώνονται μεταφορικά στη δουλειά και κυριολεκτικά στον δρόμο τής επιστροφής από την πολύωρη βάρδια, όπως έγινε την Τρίτη στην εθνική Αντιρρίου-Ιωαννίνων με τη νοσηλεύτρια που έφυγε από τη ζωή οδηγώντας το αυτοκίνητό της. 

Αγανάκτηση και θυμός για τους φορείς τής άρνησης που κοιμήθηκαν συμβιβασμένοι με αλλεπάλληλα μνημόνια και ξύπνησαν ασυμβίβαστοι «μαχητές» –αδιάφοροι για τα κρούσματα, τους θανάτους, τα γεμάτα νοσοκομεία, τους εκτός covid ασθενείς που έχουν παραμερίσει τις υγειονομικές τους ανάγκες –καρδιές, χειρουργεία, ύποπτα συμπτώματα κ.ά– υποχρεωμένοι να αφήσουν χώρο για τα κύματα της αρρώστιας και των άρρωστων της πανδημίας. Και όσοι έπρεπε οπωσδήποτε να εισαχθούν ζουν τη τρέλα των νοσοκομείων μας. «Να μη σου τύχει να χρειαστεί να έρθεις εδώ τέτοιες μέρες», έγραψε σε μήνυμά του από το κινητό φίλος. Και το έστειλε ξαπλωμένος στο ράντζο του, στον διάδρομο. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
Η αφέλεια ήρθε δίπλα μας