Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2021

Άρα, καμία ελευθερία από τα εμβόλια

Όταν κάνουμε λάθη οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε.
Αρχές καλοκαιριού, μετά από τη δεύτερη δόση του εμβολίου, έγραφα εδώ πως θα είχα ελευθερία κινήσεων και δεν θα φοβόμουν πλέον τους αρνητές της επιστήμης. Ναι, καλά... Αποδεικνύεται πόσο αφελής υπήρξα. Δεν μπορούσα βέβαια να γνωρίζω τότε ότι κάποιοι θα προχωρούσαν σε... ανάκληση της πληρεξουσιότητας των αντιπροσώπων ή ότι υγειονομικοί θα έκαναν ψεύτικους εμβολιασμούς. Όφειλα όμως να ξέρω ότι εκεί έξω υπάρχει ωκεανός πανηλίθιων (εκπαιδευτικοί που αρνούνται την επιστήμη, στρατιωτικοί που υποτίθεται πως θα ριχτούν στον πόλεμο με τους κακούς Τούρκους όμως φοβούνται μία βελόνα κ.α.), οι οποίοι δεν ακούν τους ειδικούς και τους γιατρούς για την πανδημία, αλλά τραγουδιστές που βγήκαν από ριάλιτι, και Βελόπουλους.

Υπάρχει και μια άτολμη κυβέρνηση που τους φοβάται, τους κλείνει το μάτι και τους έχει αφήσει ανεξέλεγκτους να διασπείρουν τον ιό και τις γελοίες θεωρίες τους. Αντί να είναι σύμμαχος των υπεύθυνων πολιτών προτιμά να προστατεύει τους πάσης φύσεως ψεκασμένους, που κοιτάζουν μόνο τον εαυτούλη τους.

Άρα, καμία ελευθερία από τα εμβόλια, όπως ήλπιζα. Αντίθετα, είμαστε όμηροι του ιού και των βοηθών του: των ανεγκέφαλων αντιεμβολιαστών και της κυβέρνησης που συνεχίζει την εξοργιστική τακτική της.

Καλό το μάθημα, άλλη φορά να προσέχω να μη λέω μεγάλα λόγια.

Καλό μας κουράγιο.

(Αχτίδα ελπίδας στο ΚΥ Δάφνης, όπου σήμερα το πρωί είδα νέους και μια μικρούλα να εμβολιάζονται. Αλλά, πρόκειται για σταγόνα στον ωκεανό).

Κώστας Φόλλας
(Δημοσιεύτηκε στη σελίδα του, στο fb)