Κυριακή, 4 Ιουλίου 2021

Πέντε διευθυντές αθλητικών εφημερίδων για τον δημοσιογραφικό πυρετό στο Euro 2004

Για το πώς έζησαν τον τρελή πορεία της Εθνικής στο Euro του 2004, και ιδιαίτερα τη βραδιά του μεγάλου τελικού της 4ης Ιουλίου, μίλησαν στον Κώστα Πλιάτσικα για το sdna.gr, πέντε διευθυντές αθλητικών εφημερίδων εκείνης της εποχής. Είναι ο Παύλος Γερακάρης της Ώρας για Σπορ, ο Γιώργος Κολοκοτρώνης του Φιλάθλου, ο Διονύσης Βραϊμάκης της Αθλητικής Ηχούς, ο Κώστας Κετσετζόγλου της Score και ο Κώστας Γκόντζος του Derby. Παρακάτω το θέμα όπως δημοσιεύεται στο σάιτ με τίτλο «Οι διευθυντές του έπους στο SDNA για την… τρελή βραδιά στη δουλειά»:

ΠΑΥΛΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ («ΩΡΑ για Σπορ»)
«Εικόνες και συναισθήματα μοναδικά»

«Την ιστορική φράση της Αρχαιότητας  "ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ" για τους χρυσούς ολυμπιονίκες, επέλεξε η "ΩΡΑ" για την εμβληματική 4η Ιουλίου 2004 και το Επος κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου.|
Από το Ντα Λουζ μετέδωσα στην εφημερίδα μας το εθνικό παραλήρημα και στη Λισσαβόνα από χιλιάδες Έλληνες που ταξίδεψαν στην Πορτογαλία.
Εικόνες και συναισθήματα μοναδικά και για τους ανθρώπους των ΜΜΕ από τον εκπληκτικό θρίαμβο των παιδιών του Ότο Ρεχάγκελ!
Η "ΩΡΑ για Σπορ" κάλυψε με επάρκεια και ενθουσιασμό όλη την πορεία προς τη δόξα της Εθνικής Ομάδας, κάτι που έκανε άλλωστε ο σύσσωμος ο Τύπος.
Περιττό να αναφέρω τη τεράστια δημοσιότητα των διεθνών ΜΜΕ για το επονομαζόμενο "πειρατικό" συγκρότημα, που ανάγκασε τον Ρονάλντο να ξεσπάσει σε λυγμούς, μετά τη λήξη του Τελικού!».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ («Φίλαθλος»)
«Εκείνη τη βραδιά, δεν υπήρχε κανένα άλλο ρεπορτάζ»

«Όλες εκείνες οι ημέρες του Euro ήταν πρωτόγνωρες. Περνούσαν τα παιχνίδια και βλέπαμε την Εθνική ομάδα να πηγαίνει για το θαύμα.
Πριν από τον τελικό είχαμε βάλει έναν τίτλο “φτάσει όπου δεν μπορείς” εμπνευσμένο από τον Νίκο Καζαντζάκη. Τόσο πολύ το πιστεύαμε.
Την ημέρα του τελικού ήταν μια κατάσταση τρελή. Όλοι περιμέναμε με μεγάλη αγωνία το παιχνίδι και χωρίς να έχουμε την μεγάλη ομάδα μας διακατείχε μια τρομερή αυτοπεποίθηση πως θα σηκώσουμε το Κύπελλο.
Στα γραφεία γινόταν χαμός. Κασκόλ, σημαίες λες και ήμασταν σε γήπεδο. Εκείνη τη βραδιά δεν υπήρχε τίποτα άλλο κανένα άλλο ρεπορτάζ. Μόλις τελείωσε το παιχνίδι κλείσαμε άρον, άρον και ξεχυθήκαμε στους δρόμους.
Πρώτη φορά μετά την επιτυχία της Εθνικής ομάδας μπάσκετ το 1987 βγήκε αυθόρμητα στους δρόμους ολόκληρη η Ελλάδα».

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΡΑΪΜΑΚΗΣ («Αθλητική Ηχώ»)
«Κατάσταση πυρετού στα γραφεία και στο ατελιέ»

«Παλιός εκδότης αθλητικής εφημερίδας μου έλεγε πως το 1971, στις μέρες του Γουέμπλεϊ, ακόμα και πράσινο φόντο σε δημοσιογραφικό χαρτί να τύπωνες και να το κυκλοφορούσες θα ξεπουλούσες.
Αυτό ένιωσα πως θα μπορούσε να γίνει το 2004, στις μέρες της Πορτογαλίας. Μόνο που οι αθλητικές εφημερίδες είχαν τεράστιες κυκλοφοριακές επιδόσεις, χωρίς απλώς να τυπώνουν χαρτί σε όλες τις αποχρώσεις του μπλε, αλλά με πολυσέλιδη κάλυψη της πορείας της Εθνικής, πολλή δουλειά, πολύ τρέξιμο, σε μια κατάσταση πυρετού στα γραφεία και στο ατελιέ.
Αγωνία για να προλάβουμε τους χρόνους, τα πιεστικά προγράμματα των πιεστηρίων, τα φορτηγά του πρακτορείου διανομής, τους πάγκους της Ομονοίας.
Πραγματικός δημοσιογραφικός πυρετός. Ζούσαμε τα τελευταία πολύ μεγάλα χρόνια (και το 2004 ήταν το μεγαλύτερο) της αθλητικής δημοσιογραφίας, χωρίς βέβαια να το ξέρουμε τότε. Έως ένα σημείο δεν ξέραμε καν ότι καταγράφαμε ζώσα την ιστορία.
Μετά τον αγώνα με τη Γαλλία καταλάβαμε ότι ερχόταν το "θαύμα" και ότι τα πρωτοσέλιδα που είχαμε φτιάξει, και συνεχίζαμε να φτιάχνουμε με τον Γιώργο Σαλλιών, το εκλεκτό αρτ της Ηχούς, θα γίνονταν ιστορικά ντοκουμέντα και θα τα βλέπαμε να δημοσιεύονται σε αφιερώματα δεκαετίες μετά».

ΚΩΣΤΑΣ ΚΕΤΣΕΤΖΟΓΛΟΥ («SCORE»)
«Eκείνη την Αγία Μέρα και η Βραζιλία θα έχανε»

«Το πιο παράξενο εκείνης της ημέρας ήταν το ότι ξύπνησα το πρωί και η πρώτη μου σκέψη ήταν που θα είμαι το βράδυ πανηγυρίζοντας. Δεν υπήρχε αμφιβολία για το αποτέλεσμα.
Όλα ήταν έτοιμα. Τον τίτλο τον είχα σκεφτεί λίγο πριν  κοιμηθώ στο ταξίδι της επιστροφής από το Πόρτο μετά τον ημιτελικό με την Τσεχία.
Σε ένα εφημεριδάκι της ORIGINAL χρόνια πριν είχαμε βάλει  τίτλο με τα δάκρυα χαράς. Αν μπορούσε να μπει μια φορά σε… κανονική εφημερίδα ήταν αυτή.
Τα είχα όλα έτοιμα. Απλά έπρεπε να περιμένω μέχρι το βράδυ για να τελειώσει το ματς και να έχω την πανηγυρική φωτογραφία με όλη την ομάδα να σηκώνει την κούπα.
Τα περισσότερα  παιδιά στην εφημερίδα είχαν την ίδια σιγουριά. Το έχω συζητήσει από τότε με εκατοντάδες ανθρώπους. Οι περισσότεροι ήταν το ίδιο σίγουροι. Τους πιστεύω γιατί ξέρω. Έγινε μια φορά. Δεν θα ξαναγίνει.
Αλλά εκείνη την Αγία Μέρα και η Βραζιλία θα έχανε. Μόνο το πως δεν ξέραμε. Θεέ μου ακόμη σε ευχαριστώ.  Για τα δάκρυα χαράς που χύσαμε…».

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΟΝΤΖΟΣ («DERBY»)
«Από τις βραδιές που ο τίτλος ήταν πολυτέλεια»

«Για να είμαστε και ειλικρινείς, στο DERBY γενικότερα ήμασταν από τους... δύσπιστους απέναντι στην Εθνική σε εκείνο το ΕΥΡΟ ακόμα και μετά το εντυπωσιακό ξεκίνημά της με την Πορτογαλία στην πρεμιέρα του.
Μετά το ματς με την Τσεχία όμως, πήγαν όλα περίπατο και οι ενστάσεις και οι συμπάθειες και οι αντιπάθειες ακόμα και οι... στοιχηματικές προτιμήσεις καθώς κατά γενική ομολογία η Εθνική μας σε εκείνο το ΕΥΡΟ είχε στείλει πολύ κόσμο στον κουβά, ανάμεσά τους και εμάς φυσικά..
Στον τελικό όμως όλα αυτά πια ήταν παρελθόν.
Εκείνο που θυμάμαι έντονα είναι μια περίεργη, στα όρια του απίστευτου, σιγουριά, ότι η Εθνική θα τα καταφέρει.
Δεν ξέρω το πως και το γιατί, αλλά όλοι λέγαμε πως τόσα "σημάδια" δεν γινόταν να μην επαληθευθούν.
Στο γκολ έφυγαν κάτι καρέκλες, σώθηκαν τα περισσότερα... κομπιούτερ αλλά όλοι σχεδόν την βγάλαμε στο... μπαλκόνι χαζεύοντας τον κόσμο κάτω στις καφετέριες που είχε αρχίσει ήδη τα πανηγύρια.
Όσο για τον... τίτλο μετά το παιχνίδι;
Ήταν από τις βραδιές που ο τίτλος ήταν πολυτέλεια. Επί της ουσίας δεν χρειαζόταν καν τίτλος. Απλά περιμέναμε να έρθει η φωτογραφία με την κούπα και βάλαμε την πρώτη λέξη που μας ήρθε στο νου, το "Nενικήκαμεν".
Δεν νομίζω ότι ήταν και καμιά... τεράστια έμπνευση, αλλά ξαναλέω δεν χρειαζόταν καν τίτλος. Και τίποτα να μην βάζαμε απλά μόνο την φωτογραφία, θα τα έλεγε όλα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
24 πρωτοσέλιδα, ελληνικά και ξένα, που έγραψαν την Ιστορία...