Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2021

«Θα προσέξατε ίσως ότι εμφανίζονται Ιάπωνες που έχουν καλυμμένο στόμα και μύτη με άσπρο πανί»

Για την «απεραντοσύνη του Τόκιο», μιας πόλης που είναι «δέκα φορές μεγαλύτερη από την έκταση της Αθήνας», και για τους Ιάπωνες που «δεν μας μοιάζουν καθόλου, θαρρείς και ανήκουν σε άλλον κόσμο», έγραφε ανταπόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες τού 1964 στην ιαπωνική πρωτεύουσα. Ήταν για την  εφημερίδα «Ελευθερία» και την υπέγραφε ένας από τους σημαντικότερους αθλητικούς συντάκτες τής εποχής, ο Δημήτρης Καπλάνογλου, Όπως μας πληροφορεί ο δημοσιογράφος Αντώνης Χαζάπης και το  GreeceJapan.com, ένα από τα θέματα που αναφέρονταν στην ανταπόκριση του Καπλάνογλου ήταν το... άσπρο πανί που φορούσαν στο πρόσωπο οι Ιάπωνες, κάτι ολότελα παράξενο για τους Έλληνες και τους Ευρωπαίους γενικότερα, καθώς τότε δεν υπήρχε πανδημία! Διαβάζουμε:

«Τον Οκτώβριο του 1964 απεσταλμένος της εφημερίδας «Ελευθερία» για τους Ολυμπιακούς ήταν ο Δημήτρης Καπλάνογλου.  Στο αρχείο του GreeceJapan.com βρέθηκε μια από τις ανταποκρίσεις του. Ήταν στο φύλλο του Σαββάτου 17 Οκτωβρίου 1964, όπου εκτός από αθλητικά νέα γράφει και εντυπώσεις του από την Ιαπωνία. Εκεί εξηγεί και γιατί οι Ιάπωνες φορούν από τότε μάσκα. Οι Ιάπωνες φοράνε τις λευκές μάσκες από την περίοδο Τάισο (1912-1926) και είναι αξιοσημείωτο ότι και σε εκείνους τους Ολυμπιακούς Αγώνες οι μάσκες υπήρχαν και δεν πέρασαν απαρατήρητες. Βέβαια το 2021 η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική, οι μάσκες είναι υποχρεωτικές και αυτοί οι Αγώνες διοργανώνονται μέσα σε απίστευτες και πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Γράφει (με τη γλώσσα της εποχής) στην ανταπόκρισή του ο Δημ. Καπλάνογλου

«Θα προσέξατε ίσως σε ιαπωνικά ότι εμφανίζονται Ιάπωνες που έχουν καλυμμένο στόμα και μύτη με άσπρο πανί. Το πρόσεξα εδώ και αμέσως ρώτησα να μάθω…»

«ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Δεν μας μοιάζουν καθόλου οι Ιάπωνες. Θαρρείς ότι ανήκουν σε άλλο κόσμο. Σέρνουν μαζί τους ως σήμερα κληρονομία χιλιάδων ετών. Είναι πολλοί που επιμένουν να διατηρούν το κιμονό στους δρόμους και να βηματίζουν πηδηχτά πάνω στα ψηλά ξύλινα τσόκαρα. Είναι πολλοί αυτοί που διατηρούν μακρύ γένι που τους σκεπάζει το στήθος.

Πριν φθάσω εδώ νόμιζα ότι η ευγένεια τους ήταν κάπως προσποιητή. Άλλαξα γνώμη από την πρώτη μέρα. Οι Ιάπωνες είναι πραγματικά ευγενείς. Και είναι υπερήφανοι. Σκύβουν μόνο για να χαιρετήσουν. Κανένας δεν δέχεται φιλοδώρημα. Στο αρνείται και ο μικρός γκρουμ και ο οδηγός ταξί. Εάν επιμένης πολύ και τελικά το δεχθή θα σου πει δέκα φορές ευχαριστώ. Αλλά θα το δεχθή με μεγάλη δυσκολία. Είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν ένα ξένο. Χθες το βράδυ ένας Ιάπων αφού μου έδειξε τον δρόμο να επιστρέψω στο Κέντρο Τύπου, επέμενε να με συνοδέψει ως την πόρτα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ Θα προσέξατε ίσως σε ιαπωνικά επίκαιρα ότι εμφανίζονται Ιάπωνες που έχουν καλυμμένο στόμα και μύτη με άσπρο πανί. Το πρόσεξα εδώ και αμέσως ρώτησα να μάθω. Ακούστε λοιπόν: To υπουργείον Υγιεινής επιβάλλει σ’όσους έχουν συνάχι να καλύπτουν μερος του προσώπου όταν βγαίνουν από το σπίτι, για να διαφυλάξουν τους άλλους, να μην κολλήσουν συνάχι.

Εκπληκτικά καθαρός είναι ο υπόγειος σιδηρόδρομος του Τόκιο.

ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έκαναν την Ελλάδα πιο γνωστή και πιο αγαπητή στους Ιάπωνες. Οι Έλληνες που είμεθα εδώ, τιμώμεθα ιδιαίτερα. «Έρχεσθε από την πηγή των Ολυμπιακών αγώνων» μας λένε. Εξάλλου, η δεξίωση που έγινε προς τιμήν της Αλέκας Κατσέλη ήταν μια θερμή εκδήλωση υπέρ της Ελλάδος άνευ προηγουμένου. Σ’ ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία του Τόκιο είχε συγκεντρωθή η αφρόκρεμα της πόλεως και χορωδία από μικρά παιδιά έψαλλε τον εθνικό μας ύμνο στην Ιαπωνική γλώσσα.»

Σ.Σ.: Η Αλέκα Κατσέλη, ηθοποιός, (μητέρα των βουλευτών Λούκα και Νόρα Κατσέλη) υπήρξε η πρώτη πρωθιέρεια το 1936, όταν καθιερώθηκε η τελετή αφής της Φλόγας και η μεταφορά της στο στάδιο διεξαγωγής των Αγώνων. 

** Εκείνη την ημέρα (17 Οκτωβρίου 1964) αγωνίζονταν και ο Γιώργος Μαρσέλλος στα 110μ. εμπόδια, ο πρώτος λαμπαδηδρόμος και σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής».