Σάββατο, 12 Ιουνίου 2021

Χέρι (μη) βοήθειας...

{...} Πέρυσι τέτοια εποχή περίπου, έβλεπα ένα άλλο όνειρο. Κρεμόμουν σ' ένα γκρεμό και άπλωνα το χέρι σε έναν άνθρωπο που στεκόταν από πάνω μου. Το χέρι που περίμενα να με πιάσει, που θεωρούσα αυτονόητο ότι θα με πιάσει, δεν απλωνόταν ποτέ. Κι εγώ στο τέλος έπεφτα. Σ’ εκείνο το όνειρο έβλεπα τον εαυτό μου απ’ έξω, δεν ΗΜΟΥΝ ο εαυτός μου. Το όνειρο αυτό σταμάτησε όταν κατάλαβα ότι δεν έφταιγε το χέρι που δεν ερχόταν, αλλά εγώ που το περίμενα να με πιάσει {...} 

**Απόσπασμα από ένα ακόμα εξαιρετικό κείμενο στο fb τής ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΔΟΥΣΗ που βγαίνοντας από τον εγκλεισμό μάς λέει -ανάμεσα σε άλλα- ότι στη διάρκειά του έμαθε, για πρώτη φορά στη ζωή, να προστατεύει τον εαυτό της. Δείτε εδώ ολόκληρο το κείμενο (για τα όνειρa γενικά, και όχι μόνο), στον «τοίχο» της.