Κυριακή, 28 Μαρτίου 2021

Μπορείς να ζήσεις με το μίσος στην καρδιά σε ολόκληρη τη ζωή;

Μαρί Σουπίκοβα, είναι ένα από τα παιδιά του Λίντιτσε που πλήρωσαν με εφιάλτες μιας ζωής τη ναζιστική θηριωδία. Οι Γερμανοί εξαφάνισαν –κυριολεκτικά αφάνισαν– ένα τσέχικο χωριό, το Λίντιτσε. Παρέμεινε ένα μόνο δέντρο, το Δέντρο που Θυμάται, για να σημαδεύει τον τόπο της τραγωδίας. Η Μαρί ήταν από εκείνα τα παιδιά που υιοθετήθηκαν από γερμανικές οικογένειες και χρόνια μετά γνώρισαν την αφανισμένη πατρίδα. Μια γλυκιά γυναίκα που μίλησε στο ντοκιμαντέρ «Ένα δέντρο θυμάται» του δημοσιογράφου και φίλου Κώστα Φόλλα. «Κανείς δεν μπορεί να ζήσει με μίσος στην καρδιά μια ολόκληρη ζωή», ήταν μια από τις φράσεις της μπροστά στην κάμερα της εξαιρετικής κινηματογραφικής δουλειάς που έχει διαγράψει μεγάλη πορεία μέσα και έξω από την Ελλάδα. Ο Μαρί Σουπίκοβα (στη φωτογραφία με παιδιά στο σχολείο τού Λίντιτσε) έφυγε πριν από λίγες ημέρες από τη ζωή και ο Κώστας τη μνημόνευσε από εδώ, από την Ελλάδα, με το κείμενο που ακολουθεί: 

Η πρώτη μου συνέντευξη ως «σκηνοθέτης». Θυμάμαι να χαμογελάω στις πρώτες της στιγμές, όταν άρχισε να μιλάει στην Alena Flimelová και βλέποντάς την -ενίοτε- μέσα από την κάμερα του Βαγγέλης Κουλίνος. Εκείνη πρόθυμα απάντησε σε όλες μας τις ερωτήσεις. Συγκινήθηκε στην ιστορία επανασύνδεσης με τη μητέρα της, γέλασε όταν μας μίλησε για τον διερμηνέα στη δίκη της Νυρεμβέργης, την «πρώτη πλατωνική μου αγάπη». Θυμάμαι ότι ντράπηκα όταν -εκ των υστέρων- διαπίστωσα ότι κρατήσαμε μια γυναίκα 80 ετών για περισσότερες από δύο ώρες μπροστά στην κάμερα προκειμένου να μας διηγηθεί πώς βίωσε την καταστροφή του Λίντιτσε και όσα ακολούθησαν, ανάμεσά τους την απώλεια των γονιών και του αδελφού της. Τώρα, η Μαρί Σουπίκοβα έφυγε από τη ζωή στα 88 της χρόνια. Ήρθε η ώρα να αναπαυτεί. Στο ταξίδι της τη συνοδεύει η αγάπη και ο σεβασμός όλων εκείνων που τη γνώρισαν. Έστω και για δύο ώρες. Ήταν αρκετές για να αντιληφθούμε πόσο ξεχωριστή και γενναιόδωρη υπήρξε.