Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2021

Ο αντιφατικός δρόμος της Μαρίας

Η ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΟΥΣΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΕ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΥΣ

Εδώ, δίπλα στο σπίτι μου υπάρχει ένας δρόμος που τον περνάω συχνά όταν βγαίνω να περπατήσω. 
Είναι ένας παράξενος δρόμος, όπως είναι όλα παράξενα εδώ σ' αυτό το συνοριακό no man's land που μένω – ένα αταξινόμητο μέρος, στο οποίο τα χωράφια συνυπάρχουν με τις πολυκατοικίες, τα προσφυγικά σπίτια με τις μεζονέτες, η επαρχία με την πόλη
Ο συγκεκριμένος δρόμος, από τη μια του πλευρά έχει ανοιχτή γη μέχρι εκεί που κόβει το μάτι, ένα μικρό σπίτι με ένα πολύ μεγάλο περιβόλι. Έχει όλων των ειδών τα δέντρα, πολλά λουλούδια, έχει κηπευτικά, έχει απ' όλα. 
Από την άλλη του πλευρά έχει εν σειρά 3-4 καινούργιες και πανομοιότυπες πολυκατοικίες, αυτές τις πολύ σούπερ ουάου, άφθονο γκρι τσιμέντο, μεγάλα μπαλκόνια, γυαλί, περιποιημένους φράχτες, πεζοδρόμια, όλα τέλεια. Αυτές που εγώ τις λέω μπούνκερ. Καταφύγια... 
Περπατούσα σήμερα και χάζευα στο περιβόλι μια αμυγδαλιά που άνθισε. Άλλες φορές κοιτάω τα οπωροφόρα που φορτώνουν ή ξεφορτώνουν καρπούς, άλλες τα λουλούδια και τις πρασινάδες που τη μια οργιάζουν και την άλλη «καίγονται» από τη ζέστη ή το κρύο. 
Τίποτε ποτέ δεν είναι ίδιο στην πλευρά της γης
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, κάθε που ο ήλιος ή το μάτι πέφτει αλλιώς, υπάρχει μια έκπληξη
Και υπάρχει κίνηση, αυτή η διαρκής κίνηση του φυσικού κόσμου που δεν σταματάει ποτέ, που σου πετάει στα μούτρα ξεδιάντροπα και αφιλτράριστα και χωρίς απολύτως κανένα μέικ-απ τις ακμές και τις παρακμές του, τα μεγαλεία και τις ατέλειές του, το φως και το σκοτάδι, τις χαρές και τις μελαγχολίες, τα χρώματα, τις μυρωδιές, τους ήχους...
Τη νομοτέλεια ότι όλα διαρκώς αλλάζουν κι εσύ αλλάζεις μαζί τους. 
Όλα πάντα είναι ίδια στην πλευρά των μπούνκερ
Μια τεχνητή τελειότητα που δεν αγγίζει καμία από τις αισθήσεις.
Φοράνε πάντα το ίδιο μέικ-απ, ζουν ακίνητα στο χρόνο και τις εποχές, έχουν καταλήξει στη σωστή πόζα, δεν αφήνουν τίποτε να χαλάσει την εικόνα, μπορείς να περνάς από κει κάθε μέρα για χρόνια και να μην αλλάξει τίποτα. 
Ούτε κι εσύ. 
Όποτε περπατάω με κάποιον σ' αυτόν το δρόμο περιμένω πάντα να δω που θα κοιτάξει. 
Οι περισσότεροι βρίσκουν όμορφη την πλευρά των μπούνκερ. 
Το βρίσκω πολύ λογικό.

**Το κείμενο είναι από τον τοίχο της Μ.Δ., στο fb