Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021

Δάσκαλος και πένα δυνατή, θα μπορούσε να ήταν ο «Καββαδίας» της γενιάς του

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΟΙ ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ ΔΕΝ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΠΟΤΕ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΕΠΙΣΗΣ...»  ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟ ΑΡΚΟΥΛΗ

Tον Γιώργο τον Αρκουλή, οι συνάδελφοί του στα «ΝΕΑ», την εποχή της ακμής τους, τον αποκαλούσαν «δάσκαλο»! Κι όχι απλά κατ’ ευφημισμό. Ήταν δάσκαλος, δυνατός γραφιάς με χιούμορ και καλλιέργεια αξιοζήλευτη και έτσι ακόμα παραμένει. Κάθε τόσο, τα χρόνια που μοιραστήκαμε το ίδιο στενό Γραφείο στη Χρήστου Λαδά, έριχνε κι ένα… απόφθεγμα (διαβασμένο το είχε συνήθως) και προκαλούσε αίσθηση: «Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι πριν ξημερώσει», «…το πολύ και το καθόλου βλάπτουν», «του κλέφτη κλέβουνε κουπί κι εκείνος κλέβει βάρκα» και το δυνατό του «χαρτί» ήταν πάντα το: «του φεύγα η μάνα ποτέ δεν κλαίει». Κι όχι μοναχά δυνατό χαρτί στο «καρέ» της δημοσιογραφίας, αυτό το τελευταίο σοφό απόφθεγμά του ήταν τρόπος ζωής… Δάσκαλος και πένα δυνατή ο Αρκουλής, θα μπορούσε να ήταν ο «Καββαδίας» της γενιάς του, αλλά αντί για τα καράβια και την ποίηση τον κέρδισε η δημοσιογραφία και τα αθλητικά δρώμενα. Ας είναι…

Και καταπιάστηκε επί χρόνια ο Αρκουλής, με το ρεπορτάζ των «μικρών ομάδων», που ονειρεύονταν να μεγαλώσουν, αλλά δεν μεγάλωσαν ποτέ κι εκείνος πλάι τους, πάσχιζε να τις στήσει στα πόδια τους με τον δικό του τρόπο κι ακόμα προσπαθεί. Μια τέτοια προσπάθεια είναι και το βιβλίο «OI ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ ΔΕΝ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΠΟΤΕ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ».

**Με αφορμή το βιβλίο «Οι Πανιώνιοι δεν πλήττουν ποτέ και ο αναγνώστης επίσης...», ο Νίκος Τζιανίδης γράφει στο ethnos.gr για τον συγγραφέα του, τον Γιώργο Αρκουλή, ένα κείμενο που παρουσιάζει και το βιβλίο. Το παραπάνω είναι ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενο στο Έθνους. Διαβάστε το εδώ ολόκληρο.