Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2020

Το φορτώσαμε με προσδοκίες...

Έχουμε φορτώσει πολλές προσδοκίες στον χρόνο που έρχεται. Στην πλάτη του τσουβάλια με ελπίδες, ευχές και χαμόγελα σε αναστολή που περιμένουν. Κανένας χρόνος –όσοι και αν έχουν περάσει– δεν μας έχει υπογράψει συμβόλαιο υποσχέσεων για το τι θα φέρει. Πολλοί μάς πούλησαν, πολλοί πέρασαν μονότονα, πολλοί με προβλήματα και πίκρες· και κάποιοι μας έδωσαν σπάνιες χαρές. Όλοι, όμως, είναι κομμάτια της ζωής μας –της ανεπανάληπτης. Της μοναδικής ζωής του καθενός , που δεν υπήρξε άλλες φορές από καταβολής του κόσμου και δεν θα υπάρξει ξανά ως το τέλος του ήλιου. Δεχόμαστε τους χρόνους (τους υπομένουμε κάποτε) με ό,τι φέρνουν και με ό,τι είναι ανθρώπινα δυνατόν να αλλάξει. Κομμάτι αυτής της ζωής και το 2020. Κομμάτι της και το 2021. Το ξέρουμε, δεν μας υπογράφει τίποτα για τα μελλούμενα, αλλά το ικετεύουμε να αντέξει στα βάρη των προσδοκιών ολόκληρης Οικουμένης. Και να σβήσει το στίγμα του προηγούμενου. 
Ευχές τού μπλογκ για όλα, σε όλους. Από καρδιάς...