Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2020

Υποκλίθηκαν σε ένα κοινό χιλιάδων, χωρίς να το βλέπουν…

Η ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΧΙΜΑΙΡΑΣ» 

Η σύγκριση της διαδικτυακής «Στέλλας» τού Εθνικού, το Σάββατο, με τη διαδικτυακή «Χίμαιρα» του Πορεία, την Κυριακή, είναι πολλά με λίγα. Το πολλά τού Θεάτρου Πορεία, τα λίγα τού Εθνικού Θεάτρου. Το θέμα, όμως, δεν είναι η σύγκριση και ο νικητής. Το θέμα είναι η «νέα συνθήκη» τού Θεάτρου που, όντας ερμητικά κλειστό και άπραγο, αναγκάζεται να  βγει σε εκείνο που λέμε κυβερνοχώρο (τι νεολογισμός και αυτός!) για να βρει αέρα και να ανασάνει. Το Σάββατο η ανάσα έβγαλε μπουρμπουλήθρες με τόσες ατέλειες και κακοτεχνίες που υπήρχαν· την Κυριακή το Θέατρο πήρε ποσότητες οξυγόνου, ανάσανε και κέρδισε πόντους. 

Τα πλάνα, και η όλη ατμόσφαιρα, μετέφεραν τον αέρα τού πάντα ζεστού θεάτρου της οδού Τρίκορφων (που είχαμε περιγράψει μερικώς εδώ). Με λίγη φαντασία είχες τη γοητευτική αίσθηση ότι ήσουν μέσα σε θεατρική αίθουσα. Η γνωστή επιμονή τού Δημήτρη Τάρλοου στις υποκριτικές, αισθητικές και τεχνικές λεπτομέρειες φάνηκαν και εδώ, στη διαδικτυακή προσέγγιση της παράστασής του. Το Θέατρο Πορεία έμοιαζε σαν έτοιμο από καιρό για αυτό το τολμηρό εγχείρημα: δηλαδή το αναγκαστικό πέρασμα στο Διαδίκτυο. Έτσι είδαμε: 

-Καθαρές καλοφωτισμένες εικόνες.
-Προβαρισμένες λήψεις που την κατάλληλη στιγμή, χωρίς κοιλιές και χάσματα, έπιαναν λεπτομέρειες με κοντινά πλάνα, όπως δυο χέρια που σφίγγονται και παράλληλα δυο ζευγάρια πόδια κάτω από το τραπέζι –γυναικείο και αντρικό. Λήψεις που υπαινίσσονται την απιστία και την ερωτική συνέχεια που δεν είχε αναδειχτεί ως τότε.
-Κίνηση της μηχανής (των μηχανών) με τράβελινγκ, ακόμα και με γερανό, που αθέλητα προδόθηκε δυο φορές γιατί μια  άλλη λήψη πρόλαβε την κάμερά του, την ώρα που κατέβαινε ή ανέβαινε.
- Σύνθεση των εξαιρετικών εμβόλιμων κινηματογραφικών εικόνων με τη θεατρική ροή χωρίς λάθη.
- Μικρές αλλαγές του σκηνικού (όπως η τοποθέτηση ενός κρεβατιού) στην εξέλιξη της δράσης χωρίς να αντιληφθούμε τίποτα.
- Τα κύματα της θάλασσας, το νησί (Σύρος), το μεγαλοαστικό σαλόνι, η γέφυρα του πλοίου, τα εφέ (λευκού καπνού και άλλα) αναδείχτηκαν από αυτήν την παράσταση που όταν παίχτηκε «έσπασε ταμεία» και την έχασαν εκατοντάδες ή χιλιάδες που ήθελαν να τη δουν, αλλά μπόρεσαν να το κάνουν τώρα.
- Οι κάμερες σωστά
τοποθετημένες. Δεν είδαμε άδεια καθίσματα που (ας μου επιτραπεί) σε ξενέρωναν, όπως έγινε στο Σάββατο με τη μετάδοση από το Ρεξ.
- Οι ερμηνείες, όλες υπέροχες, κάποιες καταπληκτικές, προβλήθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Τίποτα δεν αδικήθηκε, τίποτα δεν χάθηκε. Πολύ περισσότερο από την κεντρική Γαλλίδα ηρωίδα με τα «πυρόξανθα μαλλιά και μενεξεδένια μάτια» (Αλεξάνδρα Αϊδίνη), που σε καθήλωνε σε όποια γλώσσα και να μιλούσε: γαλλικά (μητρική), αγγλικά και ελληνικά με αξάν.

Ο Τάρλοου προσπάθησε να δώσει αίσθηση θεάτρου, αλλά μαζί να δείξει τον μηχανισμό τής ζωντανής, απευθείας, μετάδοσης, αρχίζοντας με λήψεις από τα παρασκήνια και με την κάμερα να ανεβαίνει τη σκάλα προς τη σκηνή. Υπήρχε ακόμα και διάλειμμα αρκετών λεπτών – σαν να ήσουν μέσα! Και στο τέλος οι ηθοποιοί ΔΕΝ έφυγαν όπως όπως από τη σκηνή –όπως περίπου έγινε το Σάββατο. Χαιρέτησαν όλοι μαζί, πιασμένοι από το χέρι, διακριτικά και με μικρή υπόκλιση. Πικρό, συγκινητικό, αλλά και ωραίο: οι συντελεστές υποκλίθηκαν σε ένα κοινό χιλιάδων, χωρίς εκείνοι να το βλέπουν…
Και στο τέλος  μια κάρτα: Υποστηρίξτε μας στην επόμενη λαϊβστρίμινγκ μετάδοση.
Προσωπικά θα υποστηρίξουμε. Με χαρά και με ενδιαφέρον…

Διον. Βραϊμάκης 

Σημείωση 1: Μια χρηστική πληροφορία. Η «Μεγάλη Χίμαιρα» θα μεταδοθεί, πάλι λάιβ-στρίμινγκ, την επομένη των Χριστουγέννων.
Σημείωση 2: Βέβαια, η παράσταση έχει κριθεί θεατρικά και έχει (εκ)τιμηθεί. Εδώ δεν επιχειρείται θεατρική κριτική, αλλά κρίνεται η διαδικτυακή απόδοση.
Σημείωση 3: Η δεύτερη και η τρίτη φωτογραφία που εικονογραφούν τούτο το θέμα, είναι από την τηλεοπτική οθόνη την ώρα της μετάδοσης.

(Η σελίδα του Harddog στο facebook είναι εδώ για «Μου αρέσει», αν φυσικά σας αρέσει, ή για «Ακολουθήστε»)