Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2020

Μια λύση με πολλούς κόμπους

Όπως το νερό που δεν κοιμάται ποτέ και ψάχνει διεξόδους, το Θέατρο προσπαθεί να σπάσει τα φράγματα της πανδημίας μέσα από το Διαδίκτυο. Είναι μια λύση με πολλούς κόμπους. Κυριότερος: δεν υπάρχει η ανταλλαγή αναπνοών ανάμεσα σε κοινό και θεατή –είναι λογικό σε μια εποχή που οι αναπνοές εκ του σύνεγγυς έχουν επικηρυχθεί. Άλλος κόμπος, που φάνηκε πολύ στη λάιβ-στρίμινγκ παράσταση «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», το βράδυ του Σαββάτου, είναι η προσαρμογή τής παράστασης σε τηλεοπτικά δεδομένα –έστω όσο γίνεται. Τουλάχιστον από το Εθνικό (που σε προηγούμενες τηλεοπτικές καταγραφές είχε ποιοτικό αποτέλεσμα) περιμένεις καλύτερη προετοιμασία για ένα εγχείρημα, έναν νεωτερισμό, που προσφέρεται μάλιστα με (όποιου ύψους) εισιτήριο. Όχι πλάνα στα οποία τρεμοπαίζει η κάμερα και μαζί η εικόνα, όχι να ακούς μια φωνή και να μην καταλαβαίνεις από πού έρχεται γιατί ο φακός αλλού περιπλανιέται, όχι ημισκοτεινές εικόνες με κάπου να λάμπει ένα φωτάκι (γιατί τηρήθηκαν παντού οι θεατρικοί φωτισμοί), όχι πολλά γενικά, μακρινά πλάνα, σαν να παρακολουθείς λάθρα από ταράτσα, όχι ηχητικά προβλήματα
Το Θέατρο ασφυκτιά, αναζητά την επαφή του με το κοινό –έστω και αν αυτό δεν είναι το αποκλειστικά δικό του. Όπως είπε προλογίζοντας από τα άδεια καθίσματα τού Ρεξ ο σκηνοθέτης τής σύγχρονης «Στέλλας», ο Γιάννος Περλέγκας, «το Θέατρο τελειώνει με τη συνθήκη που το ξέραμε». Μπορεί να έχει δίκιο. Αλλά η ζωή δίνει πάντα λύσεις και το Διαδίκτυο είναι μια τέτοια. Ας ψάξουν οι καθ’ ύλην να εφαρμόσουν την καλύτερη. Το Θέατρο δεν το υποκαθιστά το ίντερνετ, σε καμιά περίπτωση, αλλά μέσον διευρύνει το κοινό του. Λίγες μέρες πριν το διαδικτυακό «Τρίτο στεφάνι» είχε πάνω από 15.000 συνδέσεις, και όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι καταπληκτικό! Ας δώσουν σε αυτό το κοινό κατά το δυνατόν αρτιότητα. Και, βέβαια, τώρα που ανοίγει η βεντάλια των διαδικτυακών μεταδόσεων, «ζωντανών» και μη, ας μην ξεχνούν ότι οι ηθοποιοί και όλοι οι συντελεστές έχουν πνευματικά δικαιώματα. Και να τους τα αποδίδουν όσα και όπως πρέπει.

Διον. Βραϊμάκης

(Η σελίδα του Harddog στο facebook είναι εδώ για «Μου αρέσει», αν φυσικά σας αρέσει, ή για «Ακολουθήστε»)