Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2020

Μα είναι καλά παιδιά, ζυμώνουν και πεϊνιρλί…

Αυτή δεν ήταν εγκληματική οργάνωση, αλλά σύναξη παραστρατημένων αγγέλων! Τι κι αν η παρουσία τους μόνο μίσος και σκοτάδι ανέδιδε. Τι κι αν οι μαυροντυμένοι τύποι με τις αρβύλες, τους πυρσούς και τα ρόπαλα σκορπούσαν τον τρόμο απ’ όπου περνούσαν.
Δεν ήταν παρά μια στιγμή υπερθέρμανσης ενός ταμπεραμέντου που οδηγεί στο ακαταλόγιστο κάποιες φορές. Γιατί, ανάμεσα σε φόνους και επιθέσεις σε απροστάτευτους και φοβισμένους ανθρώπους, κυοφορούσαν και έναν άλλον εαυτό. Εγραφαν, λόγου χάρη, τραγούδια κατά της βίας και του μπούλινγκ ή ζύμωναν πεϊνιρλί ή απάλυναν το δημογραφικό πρόβλημα προσφέροντας στην ελληνική κοινωνία και δύο και τέσσερα παιδιά!​ {...}

{...} Τα όσα διαμείβονται στο δικαστήριο, με μάρτυρες υπέρ των κατηγορουμένων υπέργηρους γονείς, συγγενείς, εγκύους συζύγους κ.ο.κ., θα αποτελούσαν εξαιρετικό υλικό για μια αριστοφανική κωμωδία, αν μπορούσε κανείς να διασκεδάσει με όλα αυτά. Αλλά θα πρέπει να είναι λοβοτομημένος ψυχικά, συναισθηματικά και διανοητικά για να μπορεί να αραιώσει το σύνθετο αυτό φορτίο με χιούμορ. Γιατί δεν είναι μόνο οι εκατοντάδες χιλιάδες που υπήρξαν ψηφοφόροι και οπαδοί όλα αυτά τα χρόνια {...}

**Αποσπάσματα από το πρωτοσέλιδο άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη στην Καθημερινή. Ολόκληρο εδώ.