Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2020

Τον καιρό που η τηλεόραση δεν ήξερε τον Χριστιανόπουλο...

Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ «ΤΕΤΑΡΤΟ» ΤΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΠΟΥΛΗΣΕ 120.000 ΤΕΥΧΗ

{...} Φυσικά, τον ήξερα κι εγώ, όπως σχεδόν όλη η Ελλάδα. Μόνο που για μένα στάθηκε ορόσημο. Του είχα πάρει την πρώτη μου συνέντευξη στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Τέταρτο», του Μάνου Χατζιδάκι. Το 1985! Η τηλεόραση δεν τον
είχε δείξει ποτέ. Εκτός του σιναφιού, λίγοι τον ήξεραν. Το τεύχος πούλησε 120.000 πανελλαδικά. Οι πρωτοφανείς ατάκες του κ. Ντίνου έκαναν πάταγο ― έγινε σταρ σε μια μέρα.

Έκτοτε, δημιουργήθηκε μια σχέση ωραία, με αγκάθια και ρόδα. Ήξερα πού να σταθώ και πού να προσπεράσω. Ήξερα τι έχει αξία και τι λέγεται θεατρική αδεία. Και τον αγαπούσα. Όπως με αγαπούσε και αυτός.

Γι αυτό θεωρώ όνειδος  το τελευταίο βιβλίο που έβγαλε μια κυρία από την Θεσσαλονίκη με τα «επιλεγόμενά» του. Πρόκειται για έναν όγκο κοπριάς που χαρακτηρίζει την ίδια κι όχι τον κύριο Ντίνο, ο οποίος  στο τέλος τα είχε χάσει― έναν όγκο κοπριάς, που για τα χρήματα, κατάφερε μόνο να αμαυρώσει την εικόνα του και να τον αποξενώσει από πολλούς φίλους του, στο τέλος της ζωής του {...}

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος
(Απόσπασμα από κείμενό του στο lifo.gr με τίτλο «Ο κύριος Ντίνος». Ολόκληρο εδώ)