Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020

Ο αναστεναγμός της Ελλάδας τα Μεσάνυχτα...

...ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΙΝΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Το βράδυ της Ανάστασης συναντηθήκαμε όλοι οι Έλληνες στα μπαλκόνια και στις ταράτσες. Ανοργάνωτα· χωρίς διαδικτυακά καλέσματα· χωρίς «βγείτε και χειροκροτήστε»· χωρίς συνθήματα από ομάδες ή αρχηγούς ψηφιακής αγέλης. Στο παρά ένα από τα άγια Μεσάνυχτα βγήκαμε στο
μπαλκόνι με αναμμένα κεράκια· στο και ένα εκπλαγήκαμε εμείς οι ίδιοι από εμάς τους ίδιους, με αυτό που γινόταν. Όλη η γειτονιά στο φως και στους πανηγυρικούς κρότους. Και αργότερα μαθαίναμε ότι ήταν το ίδιο σε όλο τα οικοδομικά τετράγωνα της περιοχής, σε όλην την πόλη, σε όλον τον νόμο, σε όλην την Ελλάδα. Ένας ταυτόχρονος βαθύς αναστεναγμός βγήκε από το πλανταγμένο στήθος τής χώρας. Ένας αναστεναγμός που θα μπορούσε να γίνει θέμα ρεπορτάζ στα μεγάλα ενημερωτικά Μέσα τού κόσμου. Για να συντονιστεί ο πλανήτης με τον αναστεναγμό αυτού του λαού που έχει την τρέλα του, την απειθαρχία του, την έλλειψη ατομικής ευθύνης του, αλλά μαζί έχει μια τεράστια αγκαλιά που σφίγγει ο ένας τον άλλον όταν οι περιστάσεις το καλούν μόνες τους, χωρίς μεσάζοντες. Πλην Ενός. #Σκέψεις