Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2020

Ο Δάνης...

Συμβαίνει συχνά, συνέβη και σήμερα. Ανοίγεις πρωί πρωί το ίντερνετ, μπαίνεις στις σελίδες που έχεις σημαδέψει για την ενημέρωσή σου και από την οθόνη έρχεται η σφαίρα: πέθανε ο Δάνης! Ο Δάνης Παπαβασιλείου
ήρθε στον νου μου από τα παλιά –από μια σημαντική επαγγελματική μας συμπόρευση στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80. Ένας δημοσιογράφος με μεγάλη μόρφωση, ανοικτούς ορίζοντες, πολυμαθής, με απέριττο και στοιχειοθετημένο λόγο σε ό,τι ασχολιόταν, σε ό,τι έγραφε και έλεγε.
Οι δημοσιογραφικοί μας δρόμοι συναντήθηκαν στην άνοιξη της Ελεύθερης Ραδιοφωνίας, τότε που τα απίστευτα νούμερα ακροαματικότητας του Αθήνα 9,84, άνοιγαν τους ορίζοντες για νέους, ελεύθερους, σταθμούς και σταματούσε το μονοπώλιο της αγκυλωμένης δημόσιας ραδιοφωνίας. (Αυτή η έκρηξη των Ημερών Ραδιοφώνου φάνταζε τότε σαν κάτι καταπληκτικό, που μόνο όσοι τη ζήσαμε μπορούμε να καταλάβουμε την έντασή της.) Τον δημοτικό σταθμό της Αθήνας (που υπερκέρασε τους κρατικούς ραδιοσταθμούς) ακολούθησαν ο Δίαυλος-10, των Δήμων Δυτικής Αττικής και (λίγο πριν, λίγο μετά, δεν θυμάμαι) το Ράδιο-5, το Ραδιόφωνο των πέντε «κόκκινων δήμων» της Β' Πειραιά οι οποίοι τον στήριξαν και τον συνέδραμαν.

Αποτελούσε ένα πολύ φιλόδοξο εγχείρημα, με εξαιρετικές τεχνικές υποδομές, πλούσια δισκοθήκη σε όλα τα μουσικά είδη, και πλουσιότερο έμψυχο δυναμικό, από το ποιοτικότερο του δημοσιογραφικού χώρου, της μουσικής, της διανόησης, της τέχνης. Ο Δάνης ήταν ένας ξεχωριστός ανάμεσα στους ξεχωριστούς που είχαν επιλεγεί για να στελεχώσουν τον διαδημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό –έναν σταθμό ο οποίος έβλεπε μακριά και όχι μόνο στα όρια των πέντε δήμων.

Τον διέκρινε η πραότητα του κατασταλαγμένου και συνειδητοποιημένου ανθρώπου, του δημοσιογράφου με υπόβαθρο, του ΣΟΒΑΡΟΥ (όχι, δεν είναι αυτονόητη και κερδισμένη απ' όλους η επαγγελματική σοβαρότητα στον χώρο μας), του πλατιά ενημερωμένου.

Ενταγμένος από τα νιάτα του στο ΚΚΕ, με πολιτικό λόγο και πολιτική σκέψη, καθόλου «ξύλινη», καθόλου μονολιθική –κάτι που τον διέκρινε σε όσα μέσα δούλεψε και τελευταία στον Ημεροδρόμο, του οποίου υπήρξε βασικό (και ιδρυτικό μαζί) στέλεχος και όπου με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούσαμε τα κείμενά του τα τελευταία χρόνια· κείμενα πλούσια σε πληροφορίες και σχόλια με τεκμηριωμένο λόγο

Ο θάνατος του Δάνη στα 65 του χρόνια, έρχεται να προστεθεί στις αρκετές απώλειες που είχε η φιλόδοξη ραδιοφωνική παρέα τής δεκαετίας τού '80. Και ανάμεσά τους, η απώλεια του Βαγγέλη Καλογρίδη, του τελευταίου διευθυντή του Ράδιο-5 που έφυγε νεότατος από τη ζωή. Η παρέα μεγαλώνει στο επέκεινα...