Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Ο Διευθυντής Επικοινωνίας που τιμά έναν «παλαιομοδίτη», ταπεινό δουλευτή

…ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ «ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΡΙΛΙΚΙ» ΚΑΙ «ΕΝΑ ΡΟΜΠΟΤ ΠΟΥ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ»

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αθλητικού περιεχομένου –αλλά όχι μόνο•  και για εμάς όχι κυρίως αθλητικό. Είναι γραμμένο από τον Ανδρέα Δημάτο, έναν από τους εκλεκτούς της
αθλητικής δημοσιογραφίας. Φανταζόμαστε ότι θα το έγραφε έτσι ακριβώς ακόμα και αν δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα, δηλ. Διευθυντής Επικοινωνίας της ΠΑΕ ΑΕΚ που τιμά ουσιαστικά τον τίτλο του: την Επικοινωνία. Είναι μερικά ζεστά λόγια όχι μόνο για τον ποδοσφαιριστή Γαλανόπουλο, αλλά για τον ταπεινό εργάτη που «δεν αποτέλεσε ποτέ σταρ, ακόμα και στα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ»· και για ένα παιδί το οποίο «ξεπέρασε την απογοήτευση της δουλειάς πολύ μικρός».

Επιλέγουμε ένα μόνο κομμάτι από την ανάρτηση του Ανδρέα στο fb. Δεν χρειάζεται για να το διαβάσεις να ξέρεις ότι ο Κώστας Γαλανόπουλος ήταν σκόρερ τη Δευτέρα με την Εθνική, ότι ο Στέλιος Μανωλάς είχε πει ότι ήταν έτοιμος για την πρώτη ομάδα από τα 18 του ή ότι τον εμπιστεύτηκε για πρώτη φορά σε υψηλό επίπεδο ο Τιμούρ Κετσπάγια. Το κείμενο του Α.Δ. έχει περισσότερο ενδιαφέρον γιατί ο Γαλανόπουλος είναι:

«Παλαιομοδίτης, μακριά από τα σόσιαλ, μακριά από το σταριλίκι, ένα ρομπότ που ακούει εντολές, υπακούει και προσπαθεί να τις ακολουθήσει».

Γράφει ανάμεσα σε άλλα ο Ανδρέας Δημάτος:

(…) Δύο είναι τα μεγάλα ατού του Κώστα Γαλανόπουλου, πλην των ποδοσφαιρικών του προσόντων. Το πρώτο ότι δεν αποτέλεσε ποτέ σταρ, ακόμα και στα τμήματα υποδομής της ΑΕΚ, όπου και καθυστέρησε να καθιερωθεί. Την απογοήτευση της δουλειάς την ξεπέρασε πολύ μικρός, όταν στην Κ17 της ΑΕΚ δεν ήταν καν βασικός και προς στιγμήν είχε σκεφτεί ότι δεν είχε μέλλον στο χώρο... Τον Στέλιο Μανωλά είχα ακούσει πρώτη φορά να λέει ότι ο μικρός είναι έτοιμος για την πρώτη ομάδα του από τα 18 του και πίστεψα απλά ότι υπερβάλλει ή ότι είναι το αγαπημένο του παιδί... Προσφέρεται άλλωστε για αγαπημένο παιδί, αλλά δεν εκμεταλλεύθηκε ποτέ αυτή τη συγκυρία. 
Το δεύτερο ατού είναι ότι αποτελεί ποδοσφαιριστή παλαιάς κοπής. Ενα προϊόν ποδοσφαιρικής Ακαδημίας της δεκαετίας του '70, άντε του '80. Παλαιομοδίτης, μακριά από τα σόσιαλ, μακριά από το σταριλίκι, ένα ρομπότ που ακούει εντολές, υπακούει και προσπαθεί να τις ακολουθήσει. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο... Εχει αποφασίσει ότι θα ζήσει από το ποδόσφαιρο και αυτό κάνει, χωρίς να τον επηρεάζει κανείς και τίποτα. 
Ο ίδιος στα αποδυτήρια της ΑΕΚ όταν πρωτομπήκε σε αυτά των μεγάλων τη σεζόν 2015-16, ο ίδιος και σήμερα τέσσερις σεζόν μετά. Καμία διαφορά. Γαλανό και τότε, Γαλανό και τώρα με τη φωνή του να ακούγεται σπάνια. Οπως σπάνια είναι και η δική του περίπτωση. 
Και είμαι σίγουρος ότι ο ίδιος θα παραμείνει σε όλη του την καριέρα αδιαφορώντας πλήρως για σχόλια τύπου «που πάμε με τους Γαλανόπουλους»... Τα θεωρεί φυσιολογικά βλέποντας την εξέλιξη και των υπόλοιπων ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ που επιβίωσαν από τη Β' Εθνική, το πάλεψαν και με τον αγώνα τους έφτασαν στην Εθνική ομάδα, αφού πρώτα χρίστηκαν πρωταθλητές Ελλάδας. Η δικαίωση μπορεί να αργεί αλλά τελικά έρχεται (...) 

(Η σελίδα του Harddog στο facebook είναι εδώ για «Μου αρέσει», αν φυσικά σας αρέσει, ή για «Ακολουθήστε»)