Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Ένα σκίτσο-στιλέτο

Το χιούμορ είναι δύναμη. Δύναμη πυρός που σκοτώνει την ψευτοσοβαρότητα και τους σοβαρά γελοίους. Όπως κάνει σήμερα το πρωτοσέλιδο, σχεδόν ολοσέλιδο, σκίτσο στο Ποντίκι. Με λίγες
«πινελιές», ή σχεδιαστικές κινήσεις στον υπολογιστή, λέει τόσα όσα χρειάζεται να χαλάσουν δέκα πληκτρολόγια για να γραφούν σχοινοτενή άρθρα που θα πουν τα ίδια. Το μέγεθος του κυνισμού του Τραμπ αποτυπώνεται σε αυτό το εξαιρετικό σκίτσο. Είναι φτιαγμένα με την πένα, ή την οθόνη, του Πάνου Ζάχαρη, του σκιτσογράφου που κάνει (όλο ή μέρος, δεν το γνωρίζω) και το φωτομοντάζ –τις φωτογελοιογραφίες, δηλαδή– της σατιρικής πολιτικής εφημερίδας.

Με αφορμή αυτό το σκίτσο, θυμήθηκα μια, όχι πολύ παλιά, συνέντευξη του Ζάχαρη στην οποία συνέκρινε τον χαβαλέ με τη σάτιρα. Τον πρώτο τον παρομοίαζε με ρόπαλο που βλέπεις αμέσως τι κάνει: αίματα και χυμένα μυαλά. Τη δουλειά της σάτιρας την εξομοίωνε με εκείνη του στιλέτου που μπορεί, αρχικά, να μην την αντιληφθείς, αλλά μετά πονάει. Η σάτιρα, έλεγε, χτυπάει τον ισχυρό –και αυτό κάνει το πενάκι του Ζάχαρη. Τώρα στη Συρία, τη δουλειά του ρόπαλου την έχει αναλάβει –φυσικά χωρίς να κάνει χαβαλέ– η Τουρκία: αίματα και σάρκες σε κοινή θέα Αμερικανών και Ευρωπαίων, που ψελλίζουν κάτι για μέτρα· τα ψελλίζουν μπροστά στις σούπερ ηχομονωτικές ωτοασπίδες του Ερντογάν.

** Η σελίδα του Harddog στο facebook είναι εδώ, αν βρίσκετε ενδιαφέρον το μπλογκ και θέλετε να κάνετε like.