Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2019

Απούσα 36 χρόνια...

Ήμουνα πολύ πιτσιρίκι και αυτοσχεδίαζα ένα πρωινό χορεύοντας στη σκοτεινή σκηνή του θεάτρου Διάνα. Επάνω στη γυροβολιά, έπεσα με δύναμη στις πρώτες θέσεις της πλατείας. Το μόνο που θυμάμαι είναι την Έλλη να φωνάζει απ'το καμαρίνι: Το
παιδί! Για όλους τους άλλους ήταν η μεγάλη μας ηθοποιός. Για μένα ήταν η κυρία Έλλη που μου ζωγράφιζε μαργαρίτες στον γύψο μου και με καθησύχαζε με την βελούδινη φωνή της...36 χρόνια απούσα.