Τρίτη, 30 Ιουλίου 2019

Μια ραδιοφωνική παραγωγός (αθλητικής εκπομπής) πάει... κουζίνα

«"Τράβα στην κουζίνα σου, που θα μιλήσεις και για μπάλα!", έγραφε ένας έξαλλος (όχι με μένα, με τη ζωή) ακροατής το πρωί. Φυσικά και δεν έδωσα σημασία. Φυσικά και δεν απάντησα. Εγώ κάνω εκπομπή, όχι ψυχοθεραπεία σε όποιον βγάζει τα απωθημένα του από το bulling/ξύλο/χυλόπιτες που έχει φάει στη ζωή του.

Μετά την εκπομπή πήγα σε ένα μαγαζί και αγόρασα μια κατσαρόλα. Περιμένοντας στο ταμείο, την είδα στο χέρι μου και γέλασα ενθυμούμενη την "προτροπή" του τύπου. "Είδες; Τραβάω στην κουζίνα μου τώρα", σκέφτηκα.

Όχι φυσικά γιατί υπάκουσα στην "προσταγή" του, αλλά γιατί θα το έκανα ούτως ή άλλως. Γιατί το κάνω καθημερινά. Γιατί έχω (και) αυτόν τον ρόλο. Της μαμάς δύο μικρών παιδιών και της συζύγου η οποία έχει αναλάβει τη φροντίδα του σπιτιού με όοοοοοοοοο,τι υποχρεώσεις κλείνουν μέσα τους αυτές οι τρεις αθώες λεξούλες.

Όπως (άλλος) καθημερινός μου ρόλος είναι της ραδιοφωνικής παραγωγού σε αθλητικό ραδιόφωνο. Μιας δουλειάς την οποία λατρεύω το ίδιο δυνατά όσο λάτρευα όταν πρωτοξεκίνησα στα 18 μου.

Ναι, ξέρω όλα θα ήταν μια χαρά στην παραπάνω πρόταση, αν έλειπε η λέξη "αθλητικό". Γυναίκα και αθλητική δημοσιογραφία; Έλα μωρέ, σοβαροί να είμαστε!

Αν και μεταξύ μας, δεν είναι γενικά η αθλητική δημοσιογραφία στην οποία (για κάποιους) δεν κολλάει το γυναικείο φύλο, αλλά το ποδόσφαιρο.

Θέλω να πω, αν μιλούσα για τένις (ναι!), βόλεϊ (βεβαίως!), ιππασία (γιατί όχι;), πόλο (άντε, αλλά μέχρι εκεί ε;), δεν θα υπήρχε θέμα. Αλλά για ποδόσφαιρο; Αν είναι δυνατόν.

Και πάντα το είχα απορία: Δηλαδή γιατί όχι ποδόσφαιρο; (....)

Διαβάστε εδώ τη συνέχεια του άρθρου της Μαρίας Ζαφειράτου στο mummylovesfoodball.gr