Κυριακή 7 Ιουλίου 2019

Ο Παύλος έγινε σπόρος γι' αυτό, το σπουδαίο, που συνέβη!

Η μεγάλη, η πιο φωτεινή, εικόνα από τα αποτελέσματα των εκλογών είναι η συντριβή της Χρυσής Αυγής. Όλα τα άλλα έπονται, με σειρά κατάταξης όπως τη βλέπει καθένας –καμιά διαφωνία με κανέναν, τουλάχιστον εδώ. Η μεγάλη εικόνα είναι το εξωπέταγμα από τη
Βουλή τού τσαμπουκά, της χειροδικίας, την εμετικής φρασεολογίας, του
πολιτικού καταγωγίου, της  ιδεολογίας των λεπίδων, των μούσκουλων των ηγετών και της παρέας τους, της έπαρσης των δήθεν πατριωτών, των ταγμάτων εφόδου, του πιο άγριου και αιματοβαμμένου ρατσισμού, των χαστουκιών και της μπουνιάς, των υπόδικων που έχει αργήσει (τόσο πολύ!) να γίνουν κατάδικοι.

Όλα αυτά κι όλοι αυτοί, συνετέλεσαν στην έξωση των παρείσακτων που σκαρφάλωσαν στη Βουλή με τα σχοινιά του λαϊκού θυμού και της πολιτικής αφέλειας. Αλλά τον καταλυτικό, τον ουσιαστικό ρόλο, έπαιξε το αφιέρωμα της ζωής ενός αγωνιστή: του Παύλου Φύσσα. Ήταν μια άγρια δολοφονία, ένα μελετημένο έγκλημα, μια χαμένη ζωή, ένας σπαραγμός της μάνας, μια ανθρώπινη απώλεια που έγινε σπόρος και φούντωσε.

Όπως γράφαμε περίπου πριν από έξι χρόνια εδώ, στο μπλογκ, με αφορμή την κατάθεση της αστυνομικού Αγγελικής Λεγάτου, ο Παύλος έσπρωξε με τον θάνατό του την εξέλιξη των γεγονότων. Και χωρίς αυτός να το προκαλέσει, έγινε ήρωας. Τιμάμε σήμερα –και πάντα– τη μνήμη του.