Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019

Έτσι έζησα τη γέννηση της Αυριανής

του ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΡΙΤΣΑΠΙΔΟΥΛΑ*

Η ΑΥΡΙΑΝΗ, η εφημερίδα του Γιώργου και του Μάκη Κουρή, πρέπει να περάσει στην ιστορία του Τύπου, ότι άλλαξε το τοπίο της ελληνικής δημοσιογραφίας σε όλα της τα επίπεδα, για πάντα. Οι αδελφοί Κουρή γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Κεφαλλονιά και το όνειρό τους ήταν η δημοσιογραφία. Εξέδωσαν τοπική εφημερίδα, νεαροί ακόμη, κι από την αρχή
επιδίωξαν το σκάνδαλο. Το ανακάλυψαν στον τόπο τους, το δημοσίευσαν κι αυτό υπήρξε η αρχή του πολέμου τους με τον Καραμανλή. Το πλήρωσε ο μεγάλος, ο Γιώργος, με φυλάκιση στη ΣΦΑ της Μακρονήσου, ενώ ο Μάκης δικάστηκε (μαθητής ων) έχοντας συγκατηγορούμενό του τον ταβερνιάρη πατέρα τους, Ανδρέα. Λεπτομέρειες από τη δική δημοσιεύτηκαν στον αθηναϊκό Τύπο με μακροσκελή ρεπορτάζ… Το όνομα διαδόθηκε, άλλο που δεν ήθελαν.

Δεν τους χώραγε η Κεφαλονιά. Πήραν την τρέλα της παραμάσχαλα, και βρέθηκαν στην Αθήνα. Ο Γιώργος, σαν ο πιο ζωηρός και φιλόδοξος για ξεπέταγμα στον χώρο, έστησε καλλιτεχνικό τυπογραφείο, μπήκε στα γραφεία της Ελευθερίας και της Αθηναϊκής, κατέβαζε και πολιτικές ιδέες, δέθηκε με τον Μητσοτάκη (ένας είναι ο Μητσοτάκης), και συνεταιρικά (λεπτομέρειες στο φάκελο του δικηγόρου, απ’ όπου έβαλε ρόδες και κάπου πήγε), έμεινε το εργοστάσιο του Ταύρου με πιεστήριο «κάτω» που δούλεψε ο Μάκης με τους… Πακιστανούς (τότε), τις ημιαυτόματες άχρηστες ουσιαστικά αμερικάνικες λινοτυπικές και μιάμιση κανονική λινοτυπική με έναν φιλότιμο χωλό τεχνιταρά. Στο «μάρμαρο» δυο τεχνίτες που επέστρεψαν από τις ανατολικές χώρες… Ο ένας ορθόδοξος κομμουνιστής κι ο άλλος (από Ρουμανία) αναθεωρητής. Πανηγύρι ιδεολογικό. Περιβάλλον ολαλα…

Εκεί βρέθηκα μαζί με τον εκδότη- διευθυντή του «Μουσικού Εξπρές» Τ.Ψ. και την φερέλπιδα δημοσιογράφο Μ.Π., που θα δοκιμαζόταν πρώτη φορά στον ημερήσιο Τύπο. Τους πήρα από κοντά μου μήπως και η δουλειά ήταν σοβαρή. Αν δεν ήταν θα ‘βρισκα δικαιολογία για να το βάλουμε στα πόδια. Ένιωθα μια αδιόρατη ανησυχία, ή μάλλον αμφιβολία. Φτάσαμε με ταξί, μπήκαμε στο ουσιαστικά άδειο κτήριο, φώναξα και ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μας ένας «κοντός κύριος», ο Ντίνος. Χαμογελούσε όταν με αντίκρισε.

«Καλώστον. Εσύ; Ωωω Έλα να τα πούμε… Ο Χρήστος… Δεν γλιτώνεις, σε έχει περί πολλού ο Γιώργος. Του μίλησε και ο Γιάννης». – Ο Γιάννης ήταν ο θρυλικός εκδότης της Αθηναϊκής, που έκλεισε της εφημερίδα του «χωρίς λόγο» (συμφωνία με Καραμανλή, ακούστηκε).

«Κύριε Ντίνο…» -άρχισα…

«Άστα τα κύριε, Ντίνο. Σε θυμάμαι από την Αθηναϊκή. Άνθρωπος ορχήστρα… Άντε να δεις το Γιώργο… (και πιο σιγανά) στη "φυλακή" του».

Η «φυλακή» ήταν ένα παράνομο υπερώον στο κτίριο, όπου στέγαζε το στρατηγείο του ο Γιώργος. Με κοίταξε εξεταστικά (οι άλλοι δύο έμειναν με τον Ντίνο), χαμογέλασε και κατακτητικά άρχισε:

«Άργησες και θα χάσουμε την εφημερίδα. Έπρεπε να βγει από μέρες τώρα. Είδες τη διαφήμιση;»

«Όχι, πότε, τι…»

«Μεγάλη ιδέα, κίτρινες πατούσες με σλόγκαν άπιαστο στους δρόμους της Αθήνας. Καλά, δεν περπατάς;»

Παρέμεινα αμίλητος, συνέχισε «πολυβόλο»:

«Πρόσεξε. Προσέχεις; Αύριο βγαίνουμε. Δεν ξέρω τι θα κάνεις, μίλα με τον Ντίνο… εγώ θέλω αύριο το πρωί τυπωμένο φύλο, όπως να ‘ναι. Γιατί; Ετοιμάζουν νόμο τέτοιον που δεν θα μπορεί κανείς να βγάλει εφημερίδα. Ο λόγος; Οι κρατικές καταχωρήσεις κι είναι πολλά τα λεφτά. Έχουν μάθει ότι είμαι έτοιμος και φοβούνται ότι θα τους πάρω τη μπουκιά απ’ το στόμα. Κοίτα μωρέ Μεσολογγίτη, με φοβούνται γιατί θα ‘μαι αντικαραμανλικός. Το όπλο μου… Όλοι είναι μαζί του. Κατάλαβες

Κοιτάω γύρω μου. Ένα κρεβάτι εκστρατείας, ένα γραφείο, δυο καρέκλες και το …ψυγειάκι (με φρούτα και ψωμοτύρι) Καλόγερος.

Ένοιωθα δίβουλος. Ήθελα να το βάλω στα πόδια, αλλά ένιωθα κι ένα θαυμασμό σ’ αυτόν τον τύπο που ήθελε και γνώριζε το «θέλω» του… Πήρα την απόφαση, αφού ταλαντεύτηκα:

«Εντάξει, αλλά θέλω να κανονίσουμε ορισμένα πράγματα. Έχω έρθει με δυο δημοσιογράφους. Να κανονίσουμε μισθούς και ασφάλιση».

«Πες μου νούμερα…»

Του είπα κι αυτός χωρίς δεύτερη κουβέντα: «Σύμφωνοι. Βρες τον Μπάμπη (ο θρυλικός πιστός λογιστής του) να τα γράψει, κανόνισε και με τον Ντίνο την Ύλη… και φύγαμε. Τρέχουμε. Εντάξει μωρέ;»

Έτσι έγινε. Αγοράστηκαν από τον Μπάμπη οι σημερινές εφημερίδες, έγραψε ο Ντίνος πρώτο θέμα, χρονογράφημα και σχόλια, άκουσε όπως συνήθιζε το BBC για να βγάλει κάτι φρέσκο… στήθηκε όπως όπως η πρώτη έκδοση και την άλλη μέρα κυκλοφόρησε η Αυριανή. Το παιχνίδι της δόξας και του χρήματος το κέρδισε ο Γιώργος κι εγώ ένιωσα ελαφρώς δικαιωμένος, ως δημοσιογράφος. Μπορεί και να δάκρυσα, όταν έπιασα στο χέρι μου τη Νέα Εφημερίδα.-

* Δημοσιεύτηκε στο σάιτ e-dytikiachaia.gr. Τίτλος του άρθρου «Πώς εκδόθηκε, το 1980, η "Αυρανή"»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG: 
Τι απέγινε ο νέος που λαχταρούσε «να υπηρετήσει τη δημοσιογραφία»;