Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

10+1 συμπεράσματα από τις #ekloges2019

1. Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας ήταν πύρρειος. Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας ήταν μεν μεγάλη αλλά, και αναμενόμενη (από τις Ευρωεκλογές και μετά) και όχι με το ποσοστό που θα ήθελε. Το «4» μπροστά στο διψήφιο ποσοστό είχε
καταστεί ψύχωση στους οπαδούς της και δεν τα κατάφερε, έχει από το 2009 (επί Καραμανλή) να ξεπεράσει το 40%. Το 39,85% είναι κατιτίς μεγαλύτερο από του μπαμπά Μητσοτάκη το 1993 που είχε κάνε τριετή κυβέρνηση αλλά με 2.711.241 ψήφους, ο Κυριάκος ίσα που πήρε πάνω από 2,25 εκατ. ψήφους. Πόσο… ανέβασε τη ΝΔ η παρουσία Μητσοτάκη αντί του Αντώνη Σαμαρά; Λίγο: μισό εκατομμύριο.
1.717.800 είχε πάρει τον Ιανουάριο του 2015 – ας μη συγκρίνουμε με τον Σεπτέμβριο εκείνο του έτους, με Βαγγέλη Μεϊμαράκη (1.526.205).
Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας είναι μεν σπουδαία, αφού βγάζει 158 έδρες, αλλά πύρρειος. Ούτε το 40άρι πέρασε, ούτε πολλούς ψηφοφόρους κέρδισε μέσα σε 4,5 χρόνια, ούτε είχε τη συντριπτική διαφορά που θα ήθελε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

2. Ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε κερδισμένος… Με τα μαθηματικά δεν μπορείς να τα βάζεις. Στα 4,5 χρόνια που (δια)κυβέρνησε τον τόπο, και με τη ΝΔ πρώτη σε δημοσκοπήσεις από τα μέσα του 2016, συν τη διαφορά 9,5% στις πρόσφατες Ευρωεκλογές, τον ΣΥΡΙΖΑ ανέμενε συντριβή την 7η Ιουλίου. Κι όμως… όχι. Κόντρα σε δημοσκοπήσεις και άλλες εκτιμήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε το 31,53% με πέριξ τα 1,78 εκατ. ψήφους. Απώλειες εν συγκρίσει με τον Σεπτέμβριο του 2015; Περίπου 3,9% και 145.000 ψήφους. Μόνο.
Για κόμμα που χρεώθηκε μνημόνιο, που υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών δεχόμενο αδιανόητη κριτική, που πέρασε όλα τα μέτρα των Ευρωπαίων, που συνετρίβη στις Ευρωεκλογές η απώλεια, η φθορά αν θέλετε, ήταν μικρή, συνεπικουρούμενη κι από τη διαφορά 8,32%. Μεγάλη μεν αλλά το απρόσμενα μεγάλο του ποσοστό τον καθιερώνει ως αντιπολιτευτικό πόλο. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το πραγματικό πολιτικό κόστος των μέτρων που πήρε και του βαθμού που αυτά αποξένωσαν μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του, έδειξε πολιτική αντοχή. Άλλα κόμματα στη θέση του, όπως το ΠΑΣΟΚ το 2012, αποσαθρώθηκαν πολιτικά και εκλογικά.

3. …αλλά ο Τσίπρας χαμένος. Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας βγήκε χαμένος. Καθότι κάθε κόμμα είναι καθρέπτης του αρχηγού του, ως ηγέτης του κεντροαριστερού χώρου άργησε πολύ να το κάνει πράξη. Εγινε σε μικρή έκταση και με λανθασμένο τρόπο.
Κι αν τούτο μπορεί να πει κάποιος ότι δεν οφείλεται αποκλειστικά στον Τσίπρα, εκ νέου οι αριθμοί δεν ψεύδονται.

** Διαβάστε εδώ τη συνέχεια του άρθρου του Νίκου Μποζιονέλου στο nbozionelos.gr