Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Η χρονοκάψουλα είχε ένα ραδιόφωνο

Και ξαφνικά από το μακρινό επαγγελματικό παρελθόν ήρθε ένα απρόσμενο βιντεάκι: 1989, Κερατσίνι (γωνία Μικράς Ασίας και Παπαναστασίου), ένας από τους πρώτους ραδιοφωνικούς σταθμούς όταν τα ερτζιανά άνοιξαν τις πόρτες τους και έστρωσαν χαλιά και για μη κρατικά ραδιοφωνικά κανάλια. Ήταν το Ράδιο 5,
το διαδημοτικό Ραδιόφωνο των πέντε Δήμων της Β'  Πειραιά. Όχι οποιοδήποτε ραδιόφωνο, αλλά πολύ σημαντικό, επαγγελματικό παντού, σε όλους τους τομείς: στην Ενημέρωση, στη Μουσική, στην Ψυχαγωγία, στον Πολιτισμό, στην ηχοληψία, στον τεχνικό εξοπλισμό, στους χώρους. Άλλωστε η εποχή, με το πανίσχυρο τότε 9,84, τον Top fm τού ΔΟΛ, τον Σκάι, τον 902 κ.ά. δεν ήταν ούτε για ερασιτεχνισμούς ούτε για προχειρότητες.

Η χρονικάψουλα με το βιντεοσκοπημένο τρίλεπτο έφτασε με την ανάρτηση ενός ανθρώπου, επίσης από τα παλιά: του Τηλέμαχου Καραβία, μετέπειτα δήμαρχου Ιθάκης. Η οποία ανάρτηση είχε πολλούς αποδέκτες, πολλές «ετικέτες». Ανάμεσά τους ο Μάκης Διόγος, στενός συνεργάτης στο πολύ επιτυχημένο αθλητικό τμήμα του σταθμού –ένα τμήμα που είχε εκτιμηθεί από τον κόσμο και από την πιάτσα. Γιατί είναι σημαντικό να σε επιβραβεύει το κοινό, αλλά πολύ σημαντικό να σε έχει ψηλά το σινάφι, ο κόσμος με τον οποίο κινείσαι στον ίδιο χώρο, συμπάσχεις αλλά κάποιες φορές ΚΑΙ διαγκωνίζεσαι μαζί του.

Το πόσο μας εκτιμούσε για τη δουλειά που κάναμε αυτή η πιάτσα το θυμόμαστε και από μερικά αποκόμματα εφημερίδων που έχουμε κρατήσει από τα πολλά που γράφτηκαν τότε. Ένα από αυτά είναι από την Πρώτη, μια από τις ποιοτικές και σοβαρές εκδοτικές προσπάθειες που έχουν γίνει έξω από το στενά όρια του συστημικού Τύπου. Το σχόλιο (που δημοσιεύεται ως εικονογράφηση τούτου του θέματος) υπέγραψε ο επικεφαλής του αθλητικού τμήματος της Πρώτης, ο Χάρης Ξύδης, μετέπειτα ιδρυτής των επιτυχημένων Sportime και του Goal News.

Το βίντεο της χρονοκάψουλας, τραβηγμένο στο στούντιο του Ράδιο 5, δείχνει τον Θανάση Λαζαρίδη, τους συνεργάτες του και ίσως, καλεσμένους –δεν θυμάμαι ακριβώς για να περιγράψω με ονόματα το περιεχόμενό του, γιατί υπάρχει ένα ελαφρό πούσι στις τρεις δεκαετίες που παρεμβάλλονται.

Θανάσης Λαζαρίδης εστί ένας από τους καλούς ραδιοφωνικούς παραγωγούς που έχω ακούσει, σε ένα εξαιρετικό δίδυμο με τον Μιχάλη Κοσμίδη, επίσης έναν από τους παραγωγούς που ξεχώρισα στις πολλές ραδιοφωνικές ώρες ακρόασης που έχω κάνει σε κάθε είδους ραδιόφωνο. Καταπληκτικό δίδυμο στους αξέχαστος Υδροβιότοπούς τους: άψογος ελληνικός λόγος, διεισδυτική σκέψη, αυθεντικά πηγαίο χιούμορ –όχι προκάτ ατάκες και χιλιοπαιγμένα κλισέ–, μουσικές γνώσεις. Ένα πλήρες πακέτο, ιδιαίτερα προχωρημένο για τα ραδιοφωνικά ήθη τη εποχής. (Αργότερα τον Μιχάλη, με την ελαφρώς βραχνή φωνή του, τον ακούγαμε από το Λονδίνο, στις ελληνικές εκπομπές του BBC).

Αυτά τα λίγα, από τον –απέραντο πια, λόγω των χρόνων που κουβαλάμε– χώρο της μνήμης. Όσοι θέλουν να διορθώσουν ή να προσθέσουν, ας το κάνουν στη σελίδα του μπλογκ στο fb όπου ανεβαίνει (και εκεί) αυτό το κομμάτι.

Έρρωσθε, παλιοί ραδιοφωνικοί φίλοι!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: Το αθλητικό τμήμα του Ράδιο 5, με καθημερινές και εβδομαδιαίες εκπομπές, λειτούργησε, κατά κάποιο τρόπο, σαν πρόδρομος των μη κρατικών αθλητικών ραδιοφώνων που εμφανίστηκαν αργότερα. Η καθημερινή θεματολογία του (συνεντεύξεις, ειδήσεις κ.λπ.) έδινε συχνά θέματα στον αθλητικό Τύπο της εποχής. Το αθλητικό τμήμα αποτελούσαν ο υπογράφων (επικεφαλής), Μιχάλης Τσαπίδης, Μάκης Διόγος, Στέλιος Σοφιανός, Δημήτρης Αρκουλής, Άγγελος Μενδρινός και Ανδρέας Μπέτσης (στο πρώτο διάστημα), Γιάννης Φάκαρος, Σταύρος Κίνλεϊ κ.ά.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2: Ένα από τα ισχυρά ατού του σταθμού ήταν η ποιοτική μουσική του. Ξεχωρίζω την Ειρήνη Μπομπόλου και τον Σταύρο Αβδούλο, ένα δίδυμο που διακρίθηκε αργότερα στην τηλεόραση συγγραφικά (μεταξύ των πολλών σειρών που υπέγραψαν ως σεναριογράφοι, ήταν και το δημοφιλέστατο Ψίθυροι καρδιάς).Οι μουσικές τους στο Ράδιο 5 ήταν προσεκτικά επιλεγμένες, είχαν ελάχιστο λόγο και πολλοί ακροατές τις μαγνητοφωνούσαν για να τις εντάξουν στην -ας πούμε- δισκοθήκη τους.
ΥΣΤΕΤΟΓΡΑΦΟ 3: Από τη μεγάλη παρέα εκείνου του ραδιοφώνου, κάποιοι δεν υπάρχουν πια. Θα αναφερθώ μόνο στον τελευταίο διευθυντή του, τον Βαγγέλη Καλογρίδη. Από την ανάρτηση του Τηλέμαχου έμαθα με χρονοκαθυστέρηση το μαντάτο. Μια συναισθηματική βόμβα έσκασε μέσα μου και με πλημμύρισε θλίψη σαν το κακό να έγινε χθες.

Διον. Βραϊμάκης

@ Η σελίδα του Harddog στο facebook, για όσους αρέσει το μπλογκ, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ