Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

Κι εσείς απλώς ζηλεύετε τον Ιβάν...

της ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΔΟΥΣΗ

Κάποτε, ούτε θυμάμαι για πού, είχα γράψει ένα κείμενο για τον Ιβάν Σαββιδη και είχα ψάξει πολύ την ιστορία του και είχα εντυπωσιαστεί.
Ο άνθρωπος αυτός, λοιπόν, εργαζόταν για αρκετά
χρόνια ρολάροντας τσιγάρα στη γραμμή παραγωγής του τοπικού καπνεργοστασίου στο Ροστόφ.
Μπέιζικ εργάτης ήταν, λέβελ ουάν.
Μετά, ένα δροσερό πρωινό (κάνει ψύχρα εκεί στο Ροστόφ), έγινε Διευθυντής.
Και μετά, ένα άλλο πρωινό εξίσου δροσερό, έγινε ιδιοκτήτης.
Και μετά έγινε ο 30ος πιο πλούσιος άνθρωπος της Ρωσίας.
Και μετά έγινε βουλευτής.
Και μετά έγινε μεγαλοεπενδυτής στην Ελλάδα της κρίσης.
Και μετά θα γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν βλέπω πουθενά το πρόβλημα.

Ο Ιβάν Σαββίδης είναι η ενσάρκωση του αμερικανικού ονείρου, που πας ξεβράκωτος λάτζέρης στο νιουγιόρκ και την επόμενη μέρα είσαι μουλτιμιλιονέαρ, με την αξία σου εννοείται.
Και το ενσάρκωσε στη σοβιετική και μετασοβιετική Ρωσία.
Μόνο θαυμασμός και ρισπέκτ για τον άνθρωπο αυτό.
Και με πιστόλι να μπει στο γήπεδο και με πάντζερ.
Το κέρδισε με την αξία του.
Κι εσείς απλώς ζηλεύετε.
Αυτό έχω να πω εγώ.

Ακολουθήστε το μπλογκ στο facebook και κάνετε like, αν σας αρέσει, πατώντας εδώ