Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Τα «λάθος» μηνύματα για τη Μακεδονία

Ο ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΓΑΡΤΑΝΗΣ ΑΝΑΛΥΕΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟΥ 

Σήμερα η ιστορία θα γυρίσει 26 χρόνια πίσω. Όπως και το 1992, ο ελληνισμός θα διατρανώσει την αντίθεσή του στην ονομασία του κράτους στα βόρεια σύνορά μας και θα στείλει το μήνυμα ότι δεν αποδέχεται το σφετερισμό της ιστορίας του και του πολιτισμού του από κανέναν. Αναμένονται κορώνες, ιαχές, παλμός και εντυπωσιακά τηλεοπτικά πλάνα, τα οποία μπορούν να
χρησιμοποιηθούν μέχρι και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Με ποιον τρόπο, όμως; Μήπως και με επιζήμιο για τα ελληνικά συμφέροντα; Αν, όπως είναι φυσικό, το ογκωδέστατο συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη γίνεται για το καλό μας, οφείλουμε να προσέξουμε λίγο περισσότερο τα μηνύματα που θέλουμε να περάσουμε. Και να αποφύγουμε λάθη, τα οποία τότε κάναμε από άγνοια, αλλά τα βρήκαμε μπροστά μας, αφού το μήνυμα που έφτασε εκεί που θέλαμε να φτάσει είχε τελείως διαφορετική χροιά.
Θα εκπλαγείτε, για παράδειγμα, αν είχατε υπ’ όψιν σας πόσο κακό έκανε στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια αυτό το χιλιοφορεμένο «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική»! Άλλο εννοούμε εμείς, άλλο καταλαβαίνουν οι άλλοι. Και γράφοντας «άλλοι» δεν εννοούμε τους Σκοπιανούς, οι οποίοι και να καταλάβαιναν το ίδιο, θα έκαναν τους κουτούς. Αναφερόμαστε στη διεθνή κοινή γνώμη, αυτή που θα μας στηρίξει ή θα μας καταδικάσει.

Τι εννοούμε, τι καταλαβαίνουν

Τι εννοούμε εμείς; Προφανώς ότι στο παρελθόν υπήρξε ένα ιστορικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» κι αυτό ήταν ελληνικό, πέραν πάσης αμφισβήτησης, οπότε δεν έχουμε καμία διάθεση να το χαρίσουμε σε ξένους.
Τι καταλαβαίνουν οι άλλοι; Τρία πράγματα, πολύ διαφορετικά από το δικό μας μήνυμα:
Ότι η Ελλάδα έχει… επεκτατικές βλέψεις στα Σκόπια! Από τη στιγμή που ο κόσμος όλος γνωρίζει (και ο περισσότερος αναγνωρίζει) το γειτονικό μας κράτος ως «Μακεδονία», ακούγοντας ότι η «Μακεδονία είναι ελληνική» νομίζει ότι είμαστε έτοιμοι να εφορμήσουμε με τις ξιφολόγχες και να «απελευθερώσουμε» το Μοναστήρι και τον Πρίλεπο.
Ότι η Ελλάδα νιώθει πως… απειλείται από τα Σκόπια! Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο, φοβόμαστε ότι είναι αυτοί έτοιμοι (με διεθνείς πλάτες, βέβαια) να εφορμήσουν προς τη Θεσσαλονίκη.
Ότι η Ελλάδα είναι κατά συρροή ψεύτρα. Διότι ακόμα και τα ελληνικά βιβλία ιστορίας γράφουν με σαφήνεια εδώ και πολλές δεκαετίες (και συνεχίζουν ακόμα να το αναφέρουν) ότι μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους οι νικήτριες χώρες ΜΟΙΡΑΣΑΝ τη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας, με την Ελλάδα να παίρνει το 51%, τη Σερβία το 39% και τη Βουλγαρία το 10%. Άρα, ποια «μία» και «ελληνική» Μακεδονία;

Τα πανό του 1992

Θα μπορούσε να είναι ανέκδοτο όλο αυτό, αλλά όσο εξωφρενικό κι αν φαίνεται, αυτά είναι που καταλαβαίνουν οι άλλοι. Και φυσικά ο εύκολος τρόπος είναι να τους χαρακτηρίσεις όλους αυτούς χοντροκέφαλους και ηλίθιους και να… αλλάξεις πλευρό στο μακάριο ύπνο σου, σίγουρος ότι η ιστορία θα σε δικαιώσει. Το δύσκολο είναι να αποσαφηνίσεις με τέτοιο τρόπο το μήνυμά σου, ώστε να μην επιδέχεται παρερμηνείες και διαστρεβλώσεις τέτοιου είδους.

Το δεύτερο που πρέπει να προσέξουμε είναι τα πανό που θα αναρτηθούν. Δεκάδες φωτογραφίες από πανό του συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης το 1992 χρησιμοποιήθηκαν για πολλά χρόνια ως τα απόλυτα όπλα αυτού που θέλουμε να πετύχουμε. Κυρίως οι φωτογραφίες στις οποίες απεικονίζονταν πανό μικρασιατικών και ποντιακών οργανώσεων ή, ακόμα χειρότερα, εμφανίζονταν νέοι και νέες με παραδοσιακές ποντιακές ή μικρασιατικές φορεσιές.
Είναι μια πραγματικότητα αυτή, φυσικά, και δεν μπορούμε να την αρνηθούμε. Υποδηλώνει, όμως, κάτι που σε διεθνές επίπεδο δεν μας συμφέρει: Ότι η εθνολογική σύσταση της γεωγραφικής περιοχής Μακεδονία που μοιράστηκε σε τρία κράτη το 1913 άλλαξε άρδην όχι μόνο με την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ των τριών χωρών όταν διαμορφώθηκαν τα σύνορα (με τις όποιες εξαιρέσεις), αλλά κυρίως με την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών μετά το 1922. Τότε συνέρρευσε περισσότερο από ένα εκατομμύριο Μικρασιάτες πρόσφυγες στα ελληνικά εδάφη της Μακεδονίας και προφανώς μετέβαλλε κατά πολύ (και καθοριστικά) τη ζυγαριά υπέρ του ελληνικού στοιχείου.

Οι παραδόσεις 

Από τη μία, λοιπόν, εμείς επικαλούμαστε αναμφισβήτητα ιστορικά στοιχεία, τα οποία δηλώνουν μια μακραίωνη ελληνική παρουσία. Από την άλλη, όμως, «υπενθυμίζουμε» ότι ένα μεγάλο κομμάτι των κατοίκων της ελληνικής Μακεδονίας, ίσως και η πλειοψηφία τους σήμερα, πριν από 100 χρόνια δεν είχαν καμία σχέση με την περιοχή αυτή, ζώντας εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, κι αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν λόγω διεθνών συνθηκών.
Έτσι αυτομάτως δίνουμε το δικαίωμα σε κάποιους να αναρωτηθούν μήπως οι σλαβόφωνοι Σκοπιανοί είναι πιο «παλιοί» στην περιοχή από την πλειοψηφία των ελληνόφωνων κατοίκων! Οι οποίοι ελληνόφωνοι μόνοι τους διατυμπανίζουν ότι ήλθαν από μακριά κι ακόμα και σήμερα, έναν αιώνα μετά, μένουν προσκολλημένοι στις δικές τους παραδόσεις, φορεσιές, χορούς, ακόμα και διαλέκτους, χωρίς να έχουν αφομοιωθεί στην περιοχή αυτή που τους δέχτηκε σαν κανονικά παιδιά της.

** Το θέμα δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής