Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Οι δρομείς των πέντε ηπείρων

Πριν από λίγα χρόνια το τρέξιμο για το σώμα και το πνεύμα –το μαζικό τρέξιμο, όχι για τον πρωταθλητισμό αλλά για τον αθλητισμό– ήταν ανεξερεύνητη ήπειρος. Τώρα οι πέντε ήπειροι συμπλέουν, συναντιούνται,
συνεργάζονται και συνυπάρχουν σε μεγάλα αθλητικά γεγονότα τών οποίων η μαζικότητα ξεπερνά κάθε προηγούμενη προσδοκία. Στις 12 τού μήνα, ο Μαραθώνας, ο δικός μας τόπος με τη σπουδαία ιστορική φόρτιση, γίνεται σημείο συνάντησης των λαών τού Κόσμου. Σαν τις σταγόνες που όταν ενωθούν σε άπειρα εκατομμύρια φτιάχνουν ένα μεγάλο ωκεάνιο κύμα, έτσι και οι δρομείς των πέντε ηπείρων, από ανεξάρτητες μονάδες που είναι, μεταλλάσσονται σε τεράστιο σύνολο και συνθέτουν ένα ποτάμι 18.500 ανθρώπων που θα κυλήσει από την εκβολή τού ιστορικού σημείου και, μέσα από την κοίτη τών 42.195 μέτρων τής κλασικής διαδρομής, θα κατευθυνθεί προς το Παναθηναϊκό Στάδιο.
Ο αριθμός των φετινών συμμετοχών είναι μοναδικός και το μέγεθος τής ανθρωποθάλασσας πρωτόφαντος. Πολλές εβδομάδες πριν από το μεγάλο αθλητικό γεγονός, το αριθμητικό όριο συμμετοχών καλύφθηκε και οι διοργανωτές δεν δέχονταν άλλες αιτήσεις.
Κλείσαμε!
Δώσαμε!
Πλημμυρίσαμε!
Για πρώτη φορά σε αυτήν τη γεμάτη Ελλάδα και μνήμες διοργάνωση θα παρευρεθούν τόσοι πολλοί, τόσο μαζικά. Ο εκπληκτικός αριθμός σχεδόν τριπλασιάζεται αν υπολογίσουμε τις συμμετοχές στα πέντε και στα δέκα χιλιάδες μέτρα, αλλά και στα «απογευματινά» έξτρα πέντε χιλιόμετρα που θα γίνουν στο πλαίσιο τού Μαραθωνίου. Το σύνολο των δρομέων ξεπερνά τις πενήντα χιλιάδες σε έναν κατακλυσμό ζωντάνιας που θα πλημμυρίσει την Αττική από αθλητές και από ψυχική ευφορία σε μια ολότελα δική μας διοργάνωση.

Γιατί υπάρχουν μερικά πράγματα που κανείς δεν μπορεί να μας πάρει. Για παράδειγμα είναι ακατάσχετοι λογαριασμοί για την καταχρεωμένη Ελλάδα οι λιακάδες τού χειμώνα, το πύρινο γαλάζιο τού καλοκαιριού, η γοητεία του περιπάτου στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου κάτω από τη σκιά του Παρθενώνα, το πατροπαράδοτο «έξω καρδιά» τού Έλληνα, η διασκέδαση φτηνά και απέριττα (και ας λέει ο Ντάισελμπλουμ ότι τρώμε τα δάνειά τους στις γυναίκες και στα ξενύχτια). Φυσικά ανάμεσα στα ακατάσχετα της Ελλάδας είναι και ο Μαραθώνιος. Ο αυθεντικός, ο πούρος, ο βέρος, ο ιστορικός, ο γνήσιος, ο μοναδικός, ο ορίτζιναλ (για διεθνοποιήσουμε τον όρο), ο ΚΛΑΣΙΚΟΣ –αυτός που ξεκινά από την αφετηρία τής Ιστορίας και φτάνει στο σήμερα. Γιατί Μαραθώνιοι υπάρχουν πολλοί –στη δική μας ήπειρο και όχι μόνο–  αλλά ο κλασικός είναι μόνο ένας. 

Σε αυτό το υπέροχο γεγονός και στην ξεχωριστή για την Ελλάδα ημέρα της 12ης Νοεμβρίου είναι αφιερωμένο ένα μεγάλο μέρος τού τεύχους τού iRun που κρατάτε στα χέρια σας. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι το καλύτερο μεταξύ των τεσσάρων που έχουν κυκλοφορήσει ώς τώρα. Και λιγότερο καλύτερο από τα πολλά που θα ακολουθήσουν. Γιατί όλοι όσοι καταθέτουν ψυχή και καρδιά γι’ αυτήν την εκδοτική προσπάθεια, βλέπουν πάντα το επόμενο βήμα προς το τέλειο. Και ό,τι τους φαίνεται σήμερα αρκετό, αύριο φαντάζει λίγο.

(Το άρθρο δημοσιεύεται -με τίτλο «Στην αφετηρία της Ιστορίας»- στο τεύχος Νοεμβρίου τού περιοδικού iRun που είναι αφιερωμένο στον κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας)