Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017

Ακρωτηριασμένες ομάδες

Η εμφάνιση της εθνικής ομάδας μπάσκετ στο πρώτο της παιχνίδι για τα  προκριματικά του Μουντιάλ, αλλά και όσα έγιναν στα άλλα ματς, ανέδειξε πραγματικά πόσο ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ είναι να προσπαθείς σώνει και καλά να μιμηθείς κάποιον χωρίς να έχεις εξετάσει τις συνθήκες. Η ΦΙΜΠΑ βρίσκεται μπροστά σ’ ένα τερατούργημα που η ίδια δημιούργησε κι αν δεν το αλλάξει όσο είναι καιρός, θα βρεθεί μπροστά σ’ ένα
Μουντομπάσκετ των μέτριων! Όπως μέτριες είναι και οι ομάδες που κατέβηκαν για να διεκδικήσουν την πρόκριση.
Ας ξεκινήσουμε από τους αριθμούς, επειδή… βολεύουν. Αντιπαραβάλλαμε τα ρόστερ των 24 ομάδων που συμμετείχαν στο πρόσφατο Ευρωμπάσκετ της Τουρκίας πριν 80 ημέρες με τις πετσοκομμένες, ως και… ακρωτηριασμένες 12άδες που «αναγκάστηκαν» να κατεβάσουν στα προκριματικά. Συνολικά στο Ευρωμπάσκετ χρησιμοποιήθηκαν 288 μπασκετμπολίστες (12 για καθεμιά από τις 24 ομάδες). Μόνο οι 120 από αυτούς ήταν παρόντες στα ματς των προκριματικών. Λίγο πάνω από το 40% δηλαδή. Άρα η αφαίμαξη δεν επηρέασε μόνο τους μεγάλους, αλλά και τους μικρούς.

Μόνο ένας Γάλλος (Μπορίς Ντιό) του Ευρωμπάσκετ έπαιξε στα προκριματικά. Επίσης μόνο ένας Έλληνας (Μπουρούσης), ένας Λιθουανός (Γιουσκαβίτσιους) και… κανένας Ισπανός. Σέρβοι δύο, Κροάτες τρεις, Λετονοί (η ευχάριστη έκπληξη του Ευρωμπάσκετ) μόλις τέσσερις.
Για να μην ζαλίζουμε με αριθμούς, αρκεί να αναφέρουμε ότι μόνο δύο ομάδες είχαν ρόστερ σχεδόν ίδιο με του Ευρωμπάσκετ (από 75% και πάνω), η Ουκρανία (δέκα ίδιοι) και η Πολωνία (εννέα).

Ακολούθησαν οι πρώτοι αντίπαλοί μας Βρετανοί με οκτώ. Φυσικά οι διαφορές δεν είναι μόνο αριθμητικές, αλλά και ποιοτικές. Για παράδειγμα, οι Φινλανδοί είχαν επτά ίδιους παίκτες με το Ευρωμπάσκετ, αλλά τους έλειψαν δύο βασικότατα στελέχη τους (Μαρκάνεν, Κόπονεν). Οι πρωταθλητές Ευρώπης Σλοβένοι είχαν έξι παίκτες του Ευρωμπάσκετ, αλλά χωρίς Ντόντσιτς, Ράντολφ και τα αδέλφια Ντράγκιτς προφανώς είναι μια άλλη ομάδα.

Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Ήδη από την πρώτη αγωνιστική τα είδαμε. Οι Ρώσοι έχασαν στη Βοσνία, οι Κροάτες στην… Ολλανδία, οι Φινλανδοί κέρδισαν στο καλάθι τη Βουλγαρία, οι Ιταλοί επικράτησαν στην έδρα τους μάλιστα μόλις με πέντε πόντους της… Ρουμανίας. Οι Γάλλοι έχαναν με 15 πόντους διαφορά από το (επίσης ακρωτηριασμένο) Βέλγιο πριν ανακάμψουν στο δεύτερο μέρος. Και η Ελλάδα χρειάστηκε το φοβερό τρίποντο του Αθηναίου για να γλυτώσει το έμφραγμα στο Λέστερ.

Αλλά μήπως και αλλού είναι καλύτερα τα πράγματα; Στην Αφρική δεν πληρείται καν ο βασικός λόγος για τον οποίο γίνονται τα προκριματικά, δηλαδή να υπάρχουν εντός έδρας αγώνες για όλες τις ομάδες. Ο ένας όμιλος γίνεται στο Καμερούν και ο άλλος στην Αγκόλα. Οι συγκεκριμένες ομάδες έχουν ξεχάσει όχι μόνο τους παίκτες τους από το ΝΒΑ ή από την Ευρωλίγκα (όσες έχουν), αλλά ακόμα και από το κολλεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ, παρ’ ό,τι δεν υπάρχει απαγόρευση.

Μήπως η παρουσία των ομάδων δημιουργεί κίνητρο στον κόσμο; Μόλις 2.500 άνθρωποι πήγαν στο Σουπερντόμο της Λα Ριόχα, στην Αργεντινή, για να δουν την αλμπισελέστε να διαλύει την αδύναμη Παραγουάη με 96-63, έστω κι αν έπαιζε χωρίς όλα τα αστέρια της και αναγκάστηκε να επιστρατεύσει τον 37χρονο Λουίς Σκόλα (22 πόντοι, 11 ριμπάουντ παρακαλώ). Κι αν αναλογιστούμε ότι η ΦΙΜΠΑ δεν νοιάζεται για τις «ισχυρές» ομάδες, που έχουν του κόσμου τις απώλειες, ποιο κίνητρο θα βρει π.χ. ο Λετονός, ο Ούγγος ή ο Τσέχος μπασκετόφιλος να δει την εθνική του, αν ξέρει ότι έχει περιορισμένες, αν όχι ελάχιστες ελπίδες πρόκρισης, επειδή η ομάδα του δεν μπορεί να αγωνιστεί με όλα τα όπλα της;

Το μεγαλύτερο φιάσκο, όμως, θα το ζήσουμε του χρόνου. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένη η κατάσταση τώρα, από κάθε όμιλο προκρίνονται οι τρεις στους τέσσερις. Ακόμα και οι ομάδες που έχουν τεράστιο αριθμό απουσιών θα πρέπει να αυτοκτονήσουν για να τερματίσουν τέταρτες. Δεν είναι απίθανο, μπορεί να το δούμε με κάποιες (π.χ. Λετονία), αλλά του χρόνου τα πράγματα δυσκολεύουν.

Αν η Ελλάδα καρδιοχτυπάει τόσο πολύ για να νικήσει τον θεωρητικά πιο βατό αντίπαλό της στον όμιλο, τι θα γίνει του χρόνου; Όπου ως μία από τις τρεις πρώτες  θα μεταφέρει τα αποτελέσματά της σ’ έναν νέο όμιλο, με τους τρεις πρώτους του 7ου ομίλου (κατά τα φαινόμενα Σερβία, Γερμανία, Γεωργία) και θα διεκδικήσει μία από τις τρεις πρώτες θέσεις που θα οδηγήσουν στα τελικά. Εκεί θα δούμε ανάγλυφα πώς θα «μετρήσουν» οι απουσίες κάθε ομάδας και ενδεχομένως να γίνουν μεγάλες εκπλήξεις, ομάδες με παράδοση και πολύ ακριβά ρόστερ (υπό κανονικές συνθήκες) να μην κάνουν καν το ταξίδι στην Κίνα για να διεκδικήσουν το παγκόσμιο στέμμα.

Αντί επιλόγου: Φυσικά και δεν πρέπει να αναζητηθεί καμία ευθύνη από τους Έλληνες παίκτες και τον Σκουρτόπουλο σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουμε. Δεν φτιάχνονται ομάδες από τη μία μέρα στην άλλη, κι αυτό φάνηκε.

Αργύρης Παγαρτάνης
(Δημοσιεύτηκε στη Live Sport της Κυριακής, 25 Νοεμβρίου)