Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Ο μήνας που προσποιείται την άνοιξη

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ iRUN

Είμαστε στην αρχή τού τούνελ τού χειμώνα. Ο Οκτώβρης είναι φθινοπωρινός μήνας αλλά μας προετοιμάζει για τους δυσκολότερους που στοιχίζονται πίσω του, περιμένοντας τη σειρά τους για να μπουν στη ζωή μας. Μπορείς να τον
πεις και προσομοιωτή χειμώνα. Ή, για τις καλές του ημέρες, τον λες και μήνα που προσποιείται την άνοιξη. Αλλά όσοι από εμάς αναζητούμε παραμερισμένα νοήματα της ζωής τρέχοντας στην Πόλη και στη Φύση, ο Οκτώβρης δεν μας ξεγελάει. Τον γνωρίζουμε ακόμα και για την ορθογραφική του αναρχία –την αντίδρασή του στο «Μ»! Ο μόνος από την τελευταία τετράδα του έτους που έχει απορρίψει το σύμφωνο. ΣεπτέΜβρης, ΝοέΜβρης, ΔεκέΜβρης, αλλά ο ανυπότακτος γράφεται Ο-κ-τ-ώ-β-ρ-η-ς.

Ξέρουμε τι εστί Οκτώβρης και τον αγαπάμε όπως είναι: μελαγχολικό και αστάθμητο. Τον μάθαμε μέσα από τους ήχους των υγρών φύλλων που πατάμε στις διαδρομές μας, τον ξέρουμε μέσα από το ελαφρύ πλατάγισμα του νοτισμένου δρόμου που διανύουμε, τον αφουγκραζόμαστε πορευόμενοι κάτω από κλαριά του δάσους όταν τα πουλιά μάς κάνουν μαθήματα ωδικής και εμείς προσπαθούμε να μάθουμε τη γλώσσα τους. Γιατί γυρίζοντας στους κοιτώνες μας, μπροστά στις οθόνες με το Facebook, το Instagram και το Twitter, θα ζουν μέσα μας μερικά πραγματικά τιτιβίσματα, φυσικά και όχι ηλεκτρονικά.

Η διαδρομή τού μήνα αρχίζει από τη Νέα Σμύρνη. Μια πόλη με τον ιστορικό της Πανιώνιο, τη θρυλική της Πλατεία, την ανοιχτόκαρδη μορφή της, τη ζωντάνια της και τη μακρινή ιστορία, που φτάνει στις χαμένες πατρίδες. Αρχίζουμε τα χιλιόμετρα του Οκτωβρίου από εδώ και αυτό είναι υπέροχο, είναι ευχή τού δρόμου Ιστορικής Μνήμης για τη συνέχεια της πορείας μας.

Είπα/έγραψα «δρόμος» και σκέφτηκα ότι για τους χιλιάδες δρομείς που τρέχουν, αδιάκοπα, «ερασιτεχνικά», μόνο για τη διαδρομή και όχι για τον προορισμό, ο δρόμος είναι βασιλιάς και αυτοί ταπεινοί υπήκοοι που απολαμβάνουν τα αγαθά τού Βασιλείου –της Φύσης και της Πόλης. Έτσι, τρέχοντας για το τρέξιμο, για την ψυχή μας, για την ελευθερία τού μυαλού μας, περνώντας μέσα από βουνά, πόλεις, ακτογραμμές και δάση, θα βγούμε από το τούνελ του κυρ-Χειμώνα στο ξέφωτο της λαίδης-Άνοιξης.  

Αυτά για σήμερα. Θα τα πούμε ξανά (καλά να είμαστε εμείς και τούτο το υπέροχο περιοδικό) τον Νοέμβρη. Ωραία διαδρομές ώς τότε. Και μην ξεχνάμε: μια βόλτα είναι η ζωή μας. Εμείς την κάνουμε τρέχοντας.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Έχει σημασία (πολύ μεγάλη σημασία!) ότι αυτό το περιοδικό το βγάζουν με ιδρώτα σώματος και μυαλού, άνθρωποι που κάθε φορά τρέχουν πλάι σας. Είναι κάποιοι από ΕΣΑΣ, μην το ξεχνάτε.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 

** Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τρίτο τεύχος του περιοδικού iRun που είναι αφιερωμένο στους αγώνες δρόμου.
** Στη φωτογραφία η πρωταθλήτρια Γλυκερία Τζιατζιά, η συνέντευξη της οποίας απετέλεσε το βασικό θέμα στο εξώφυλλο του πρώτου τεύχους. Η ευρηματική φωτογράφηση (ιδέα του Αργύρη Κριθαρούλα και του Θωμά Μαζαράκου που έχουν την ευθύνη έκδοσης του ειδικού free press περιοδικού) έγινε σε... επίπλωση γραφείου που στήθηκε ειδικά για το θέμα στην Πάρνηθα (δείτε εδώ και εδώ).
** Μπορείτε να βρείτε το iRun στην ιστοσελίδα του (εδώ) και στο facebook (εδώ). 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
1) Το περιοδικό που «τρέχει» πολύ
2) Είναι τρόπος ζωής 

Αν σας αρέσει το μπλογκ δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ