Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017

Η «εθνική χορηγών» των Μέσων προτίμησε Ομίλους

ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΘΡΥΛΙΚΗΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΟΥ (ΕΠΙΣΗΣ ΘΡΥΛΙΚΟΥ) JERONIMO GROOVY, ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΧΟΡΗΓΙΕΣ – Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΑΦΟΥΖΟ

Το θέματα της διαφήμισης, της «ελεύθερης ραδιοφωνίας», της μετάλλαξης στη νοοτροπία των Μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, έθιξε –μαζί με πολλά άλλα– ο Τάκης Φωτίου, ο
άνθρωπος του Jeronimo Groovy, του θρυλικού σταθμού στα fm που αγαπήθηκε και ακούστηκε όσο ελάχιστοι εκείνη την εποχή της ραδιοφωνικής έκρηξης. Ο Τάκης Φωτίου μίλησε στο Reader.gr για τον σταθμό με τη μεγάλη ακροαματικότητα και απαντώντας στο ερώτημα «πώς είναι δυνατόν να έκλεισε το πιο επιτυχημένο ραδιόφωνο εκείνης της περιόδου για οικονομικούς λόγους;» είπε.

«Ο Jeronimo ήταν το πρώτο θύμα της κρίσης που ερχόταν. Ο τότε Δον Κιχώτης. Ήταν η εποχή που τα ΜΜΕ γίνονταν κομμάτι ομίλων. Ένας όμιλος διέθετε δύο ραδιόφωνα, μία τηλεόραση, περιοδικά, εφημερίδες, το άλλο μέσο προσκολλούσε σε άλλο όμιλο κλπ. Η διαφημιστική αγορά άρχισε να αλλάζει και μην ξεχνάς ότι η διαφήμιση για ένα ιδιωτικό ραδιόφωνο είναι ο μόνος τρόπος να ζήσει. Θα προτιμούσες να διαφημίσεις ένα προϊόν σε όλα τα μέσα ή σε ένα μόνο ένα ραδιόφωνο μόνο δίνοντας τα ίδια χρήματα; (…) Θεωρούσαν ότι μετρούσε η ποσότητα και η ποικιλία των μέσων και πως με τα ίδια χρήματα θα είχαν μεγαλύτερη απόδοση. Αποτέλεσμα ήταν να υπάρχει μία εθνική χορηγών, που προτίμησε οργανωμένους ομίλους, αφήνοντας τον «πειρατή», τον «ινδιάνο» να παίξει μόνος του μπάλα».

Και γιατί δεν αποφάσισαν οι ιδιοκτήτες να μπουν σε κάποιο τέτοιο όμιλο ώστε έστω να μην κλείσει εντελώς; Ο Τάκης Φωτίου απαντά ότι:

«Ο Jeronimo ήταν ιδέα πάνω από όλα. Δε θα μπορούσε να μπασταρδευτεί με οτιδήποτε άλλο. Και αυτό που ζητούσαν στις επικοινωνίες οι όμιλοι ήταν να κουτσουρευτούν, να φύγουν άνθρωποι... Εμείς είχαμε ζωντανές εκπομπές 24 ώρες, δεν έμεινε ούτε δύο ώρες να παίζει μόνο του το ραδιόφωνο μέχρι τελευταία στιγμή. Το παλέψαμε πολύ και όλοι μας. Είχαν γίνει πολλές συζητήσεις, αλλά δεν έγινε ποτέ μία πρόταση που να κάλυπτε αυτό το θέμα, με αποτέλεσμα την τελευταία χρονιά, όπως έγινε γνωστό άλλωστε, να πουληθεί η συχνότητα και όχι το όνομα του σταθμού στον όμιλο Αλαφούζου. Δεν υπήρχε άλλη λύση. Οι ιδιοκτήτες ήταν οι παλιοί, καλοί ερασιτέχνες του ραδιοφώνου».

Βρείτε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη στο Reader.gr και στη Ραφαέλλα Ράλλη