Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016

Εκείνη η Αθήνα, των χωματόδρομων

Λογικά 1970, η παιδική μας γειτονιά. Ρενέ Πυώ, ακόμα χωματόδρομος, από τους τελευταίους δρόμους που ασφαλτοστρώθηκαν στο Νέο Κόσμο. Ο Ρενέ Πυώ (Rene Ρuaux) ήταν Γάλλος φιλέλληνας, δεν νομίζω τα σημερινά παιδιά που ζουν εκεί να αναρωτηθούν ποτέ για το όνομα του δρόμου τους. Στο βάθος το κτίριο του ΙΚΑ, που έδωσε και το όνομα στην πλατεία. Τώρα δεν φαίνεται, έχει κτιστεί μπροστά κτίριο.
Αριστερά το διώροφο στη γωνία και η τζαμαρία (εργαστήριο) που φαίνεται υπάρχουν ακόμα. Η πολυκατοικία δεξιά εκεί που
φαίνονται τα παράθυρα στο ημιυπόγειο φιλοξενεί από τότε εργαστήριο φύλλου κρούστας. Πολλά τα αυτοκίνητα στο δρόμο, θα έτυχε!
Στην ίδια γειτονιά μεγάλωσε και η Λιλή Μπάστα, δύο δρόμους αριστερά, στην Κλεμανσώ...
Λίγο μεγαλύτερη από μας με εκπληκτικά πράσινα μάτια που την έκαναν αστεράκι του σινεμά. Συμμαθητής μας ο αδελφός της Κώστας, αγνοούνται τα ίχνη του.

Δημ. Μιλτ. Τσακίρης