Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

Ο Πρίντεζης, ο πατέρας που χάθηκε, ο γιος που άντεξε και έπαιξε μπάσκετ!

Δεν έγινα αθλητής, δεν έχω την τύχη μέχρι τώρα να είμαι πατέρας αθλητή. Ολοι αγαπάμε τους γονείς μας αλλα έτσι απο ένστικτο ειμαι σίγουρος πως οι αθλητές και ιδίως αυτοί που φτάνουν ψηλά είναι λιγο πιο δεμένοι μαζί τους. Γιατί χωρίς στήριξη απο την οικογένεια στην αρχή που κανείς δεν ξέρει πού μπορείς να φτασεις δύσκολα τα καταφέρνεις να πας ψηλά αν βέβαια έχεις και το ταλέντο. Ανεξάρτητα απο το αποτέλεσμα ήμουν σίγουρος πως ο Πρίντεζης θα
ήταν ο καλύτερος σήμερα. Γιατί σε κάθε φάση θα θυμόταν εκείνες τις ατέλειωτες ώρες σε προπονήσεις που ήταν απλά ενας μικρός και υπήρχε έστω ενας στην εξέδρα ή έξω στο αυτοκίνητο που πίστευε πως κάποτε θα ήταν πρωταγωνιστης σε βραδιές σαν την αποψινή. Σήμερα σε κάθε καλαθι άκουγε το μπράβο του. Και σε κάθε λαθος το "πάμε δεν πειραζει". Ενα μπράβο κι απο μένα.

Κώστας Κετσετζόγλου (από το fb)
** Ο Κώστας είναι συνάδελφος με μακρά και επιτυχημένη θητεία στο ρεπορτάζ της ΑΕΚ, υπήρξε διευθυντής εφημερίδας με ενωσίτικο χρώμα, έχει ιδιοκτησιακή σχέση με το σάιτ aek365.gr. είναι αρθρογράφος στο sdn.gr και σχολιαστής στον Σπορ FM)   

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
Τάκης Ευσταθίου: Ένα πολιτισμένο ντέρμπι αιωνίων που πρέπει να γίνει οδηγός