Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016

Γιάννης Μακριδάκης από τη Χίο: Τίποτα τίποτα δεν θα είναι το ίδιο με πριν

Τα νησιά εδώ της παραμεθορίου είναι γεμάτα πρόσφυγες. Κάθε μέρα έρχονται με τις βάρκες από απέναντι. Κάθε σαββατοκύριακο έρχονται όμως και οι ορδές των τούρκων καταναλωτών, που κάνουν τουρισμό με δανεικά, όπως κάνανε οι νεοέλληνες πριν καμιά δεκαριά χρόνια στην τουρκία. Οι βάρκες των εξαθλιωμένων ταξιδεύουν δίπλα δίπλα με το καταμαράν που φέρνει τους
καταναλωτές. Οι μεν πετούν τα ψεύτικα σωσίβιά τους στην ακρογιαλιά και τραγουδούν από χαρά μόλις πατήσουν στη στεριά, οι δε ξεχύνονται στην τοπική αγορά για ψώνια και κατόπιν γεμίζουν ασφυκτικά τις καφετέριες και τις ταβέρνες του λιμανιού, ενώ την ίδια στιγμή οι κοινωνικές κουζίνες ντόπιων και ξένων εθελοντών μαγειρεύουν συνεχώς και διανέμουν γεύματα στους άλλους, τους ταξιδιώτες ενός παράλληλου κόσμου. Η κοινωνία του νησιού βρίσκεται μπρος σε μια νέα πρωτόγνωρη εποχή βίαιων και ραγδαίων αλλαγών σε όλα τα επίπεδα, μετά από την οποία τίποτε δεν θα είναι πια το ίδιο με πριν.

Γιάννης Μακριδάκης 
(Ο συγγραφέας που ζει, καλλιεργεί τη γη και γράφει στη Χίο, σε ανάρτησή του στο fb)