Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

Κινέζικο... υπερόπλο στα γήπεδα: χρήμα!

ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΟ ΕΩΣ ΤΟΝ ΟΠΑΔΟ ΤΗΣ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ Γ. ΝΕΟ ΠΡΟΕΔΡΟ - ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ «ΩΡΙΜΩΝ» ΑΣΣΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΡ ΤΥΠΟΥ 11-2 ΚΑΙ 4 ΓΚΟΛ ΣΤΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ!

Η αγωνιστική σεζόν που ξεκινάει στην Κίνα σε τρεις εβδομάδες δεν είναι μόνο η πιο λαμπερή στην ιστορία του ποδοσφαίρου της αχανούς χώρας με το 1,3 δισ. κατοίκους. Είναι η τρίτη, κι ίσως η τελευταία σοβαρή, ευκαιρία που έχει το ποδόσφαιρο να αναπτυχθεί και να ανέβει επίπεδο. Αυτή τη φορά, μάλιστα, οι
Κινέζοι θα χρησιμοποιήσουν το νέο τους υπερσύγχρονο όπλο: Το άφθονο χρήμα. Αλεξ Τεξέιρα, Ζερβίνιο, Τζάκσον Μαρτίνεζ (φωτο) , Μπουράκ Γιλμάζ, Ασαμόα Γκίαν, Ντεμπά Μπα … Παίκτες απ’ αυτούς που λέμε «πρώτης γραμμής», στην ώριμη και όχι προχωρημένη ποδοσφαιρική τους ηλικία, επέλεξαν την Κίνα αντί ενός οποιουδήποτε από τα εξαιρετικά προηγμένα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα. Με αντίτιμο, φυσικά, δεκάδες εκατομμύρια ευρώ γι’ αυτούς και τις ομάδες που τους πούλησαν. Το πρωτάθλημα σίγουρα θα αποκτήσει άλλη αίγλη.

Ήδη βρίσκονται εκεί μεγαθήρια της παγκόσμιας προπονητικής, όπως ο Σκολάρι, ο Ερικσον, ο Τζακερόνι. Οι Κινέζοι ιδιοκτήτες προφανώς δεν άνοιξαν τα πουγκιά τους μόνο επειδή τους αρέσει η μπάλα, επειδή έχουν λεφτά που τους περισσεύουν ή επειδή ο νέος πρόεδρος Ξι Τζινπίνγκ είναι τόσο ποδοσφαιρόφιλος που απαίτησε να του βάλουν ειδική δορυφορική τηλεόραση στο προεδρικό μέγαρο για να βλέπει την αγαπημένη του Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ… Κάτι προσδοκούν απ’ όλη αυτή την ιστορία: Την ανάπτυξη, επιτέλους, και των γηγενών παικτών σε ικανοποιητικό επίπεδο, το οποίο θα τους καταστήσει κυρίαρχους τουλάχιστον στην Ασία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ποδόσφαιρο βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων στην Κίνα. Του Μάο Τσετούνγκ όχι μόνο δεν του άρεσε, αλλά το θεωρούσε προϊόν της αποικιοκρατίας, γι’ αυτό η εθνική ομάδα δεν συμμετείχε καν στις διοργανώσεις της ΦΙΦΑ. Μετά τον θάνατό του, το 1976, άρχισε μια δειλή προσπάθεια. Στην πρώτη προκριματική φάση Μουντιάλ που πήρε μέρος (1982) έχασε την πρόκριση στα τελικά στο τελευταίο ματς, ένα μπαράζ στη Σιγκαπούρη με τη Νέα Ζηλανδία. Αυτό έδωσε την αίσθηση στους παράγοντες ότι η επιτυχία ήταν κοντά, απλά έλειπε κάτι… Αυτό το κάτι ήταν η προπόνηση, για τους τότε ειδικούς.

Οι παίκτες της εθνικής απομονώνονταν επί εβδομάδες ολόκληρες σε προπονητικά κέντρα, έκαναν ειδικές ασκήσεις, είχαν ιδιαίτερη διατροφή… Ακριβώς όπως οι συνάδελφοί τους σε σπορ όπου ήδη η Κίνα κυριαρχούσε, όπως η γυμναστική και το πιγκ-πογκ. Η ομάδα όντως βρέθηκε μια ανάσα από την τελική φάση, της έμενε να νικήσει μόνο τους καπιταλιστικούς γείτονες του Χογκ Κογκ. Κι όμως… Το ματς εκείνο, το οποίο στην Κίνα ακόμα και σήμερα μνημονεύεται ως «519» επειδή έγινε 19 Μαϊου, δεν ήταν μόνο μια ήττα-καταστροφή με 1-2, αλλά οδήγησε και σε εκτεταμένα επεισόδια από τους αγανακτισμένους θεατές, που είχαν σίγουρη την επιτυχία.

Η ηγεσία του κομουνιστικού κόμματος φοβήθηκε τόσο πολύ τις αντιδράσεις που προκαλούσε το ποδόσφαιρο, που αποφάσισε να το θέσει στο περιθώριο. Μετά το 1998, όταν και ξεκίνησε η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη της Κίνας, έγινε και η δεύτερη προσπάθεια, με άξονα την προσωπικότητα του προπονητή. Ηδη δύο παίκτες, ο Σουν Τζιχάι και ο Λι Τέι, θεωρήθηκαν τόσο καλοί που συμφώνησαν με αγγλικές ομάδες, άρα οι Κινέζοι παράγοντες θεώρησαν ότι καλό υλικό υπήρχε, το μόνο που έλειπε ήταν η σωστή καθοδήγηση. Τελικά, βέβαια, αποδείχτηκε ότι οι αγγλικές ομάδες που υπέγραφαν με Κινέζους παίκτες ήθελαν απλώς να αυξήσουν το κοινό τους στην Ασία…

Στην εθνική, πάντως, έφτασε ο Μπόρα Μιλουτίνοβιτς, ο οποίος είχε στο παρελθόν καταφέρει να προκριθεί με διάφορες «μικρομεσαίες» ομάδες στην τελική φάση του Μουντιάλ. Ο Σέρβος τα κατάφερε κι εδώ. Στις 7 Οκτωβρίου 2001 η Κίνα νίκησε 1-0 το Ομάν και εξασφάλισε την πρόκρισή της στο Μουντιάλ της Ασίας το επόμενο καλοκαίρι. Το παιχνίδι παρακολούθησαν περίπου 270 εκατομμύρια τηλεθεατές σ’ όλη τη χώρα και οι περισσότεροι απ’ αυτούς βγήκαν να πανηγυρίσουν. Προφανώς δεν ήταν σύμπτωση ότι την επόμενη ημέρα έγιναν οι πρώτες αποκαλύψεις για το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σκάνδαλο. Η δικαιοσύνη περίμενε την εθνική και μετά... έδρασε.

Στην αρχή οι κατηγορίες αφορούσαν μόνο τις ομάδες που διεκδικούσαν την άνοδο στην πρώτη κατηγορία και στις τελευταίες αγωνιστικές έκαναν όργιο δωροδοκιών για να νικήσουν με αστρονομικά σκορ τύπου 11-2 ή να πετύχουν τέσσερα γκολ μέσα στο χρόνο των καθυστερήσεων ενός αγώνα! Η έρευνα, όμως, έφερε κι άλλα στη φόρα. Αποδείχτηκε ότι το 60% των αγώνων των δύο πρώτων κατηγοριών ήταν στημένοι! Περισσότεροι από 60 άνθρωποι, παράγοντες, διαιτητές, ποδοσφαιριστές, βρέθηκαν στη φυλακή. Η ομάδα πήγε αναστατωμένη στο Μουντιάλ, υπέστη τρεις ήττες χωρίς να πετύχει ούτε καν ένα γκολ και το ενδιαφέρον πάγωσε. Πάλι. Αυτή είναι η τρίτη φορά. Το αν θα είναι «φαρμακερή» ή όχι, μόνο το μέλλον θα το δείξει… 

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής με τον τίτλο «Η τρίτη ευκαιρία του κινέζικου ποδοσφαίρου»)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
1) Θόδωρος Νικολαΐδης: Μαθήματα ανεξαρτησίας στον Τύπο
2) Δεν ανασκευάστηκε η αθλιότητα κατά του Harddog και εμείς επιμένουμε (ανανεωμένο με μια - ανεπαρκή - εξέλιξη)