Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

«Πατέρα είδες, που πριμοδοτούσες τόσα χρόνια τη Θεοδώρα; ΕΙΔΕΣ;;;;» (*)

Να λοιπόν πώς βλέπω εγώ ό,τι έγινε στις εκλογές της Νου Δου:
- Οταν έβαλε υποψηφιότητα ο Κυριάκος, ούτε ο ίδιος ούτε κανείς άλλος πίστευε ότι θα κερδίσει. Δεν το λέω έτσι, το ξέρω, τελεία.
- Σε κάθε περίπτωση, ακόμη δηλαδή και αν έχανε, ο Κυριάκος θα είχε πατήσει πόδι για το μέλλον. Νέος είναι, να περιμένει ξέρει, δεν είχε τίποτα να χάσει, εκτός αν στον πρώτο γύρο έβγαινε τελευταίος. Του έκατσε, όχι τυχαία, και το... μέλλον είναι τώρα (λέμε τώρα),
- Τα τελευταία χρόνια δείχνει διάθεση να απαλλαγεί από το προπατορικό φορτίο του - εξ ού και "με τον Κυριάκο", χωρίς το "Μητσοτάκης". Αν
είναι σταθερά ειλικρινής ή κίνηση τακτικής δεν ξέρω, αλλά και μόνο ως διάθεση μετράει.
- Οπως "μετράει" ότι με το που εκλέχθηκε έτρεξε στον πατέρα του, μάλλον όχι για να του πει από κοντά "είδες, που δεν με πίστευες και πριμοδοτούσες τόσα χρόνια την Θεοδώρα; ΕΙΔΕΣ;;;;".
- Η Θεοδώρα κρατήθηκε μακριά από τις δημόσιες παρεμβάσεις σε αυτές τις εκλογές. Λέγεται ότι ήταν εκείνη που ζήτησε από τον Μεϊμαράκη να κατέβει και τον έπεισε πείθοντας και τον Καραμανλή, στη λογική "πού να μπαίνουμε τώρα στη φωτιά, ας μείνει ο Βαγγέλας και όταν αρχίσει να καίγεται ο Τσίπρας τρώμε τα σκώτια μας για τον επόμενο κανονικό πρόεδρο". Δεν ξέρω αν ισχύει, το άκουσα από πολλούς και έγκυρους, μετά το καλοκαίρι...
- Ο οποίος Βαγγέλας, αν θυμάμαι καλά, είχε πει όταν ο Σαμαράς τον έχρισε μεταβατικό πρόεδρο, ότι θα οδηγήσει το κόμμα σε εκλογές, στις οποίες ο ίδιος δεν θα είναι υποψήφιος... Δεν ένιωθε καλά να είναι, είχε πει. Προφανώς κάποιοι τον έκαναν να νιώσει καλύτερα, λέγοντάς του ότι η μεταβατική περίοδος καλά κρατεί ‪#‎not‬
- Ο Κυριάκος νίκησε γιατί πούλησε κάτι που ο Βαγγέλας δεν μπορούσε πια να πουλήσει: το πρωθυπουργιλίκι, "την Κυριακή εκλέγουμε (τον επόμενο) πρωθυπουργό", ήταν η ευφυής καμπάνια του και έτσι κατόρθωσε να πάρει κάτι που έως το Σάββατο φαινόταν λογικά απίθανο: τη συντριπτική πλειοψηφία όσων ψήφισαν Τζίτζι και Άδωνι. Μόνο έτσι θα ξεπερνούσε τον Βαγγέλα.

Και κάτι πολύ σημαντικό: μην ξεχνάτε ποιοι ψήφισαν σε αυτές τις εκλογές και ποιοι ανέδειξαν τον Κυριάκο πρόεδρο της Νου Δου. Κυρίως, μην ξεχνάτε ποιοι ΔΕΝ ψήφισαν.
Και δεν (τον) ψήφισαν σίγουρα όλοι εκείνοι οι φίλοι μου, που βλέπω ότι χαίρονται. Καταλαβαίνω γιατί χαίρονται, υπάρχει πάντα αυτή η μικρή ελπίδα ότι όταν τα πρόσωπα αλλάζουν, μπορεί να αλλάξουν και τα πράγματα. Μακάρι. Ομως είναι πολύ νωρίς για πανηγυρισμούς.
Ρωτήστε και εκείνους που ξ-έμειναν να χορεύουν στο Σύνταγμα ένα βράδυ του καλοκαιριού...
(εν αρχή, το κόμμα. Εκεί θα κρίνω τον Κυριάκο. Πώς και με ποιους θα λειτουργήσει τη Νέα Δημοκρατία... Εχουμε καιρό να δούμε και να -τα- λέμε).

Στέλιος Σοφιανός
(*) Ο φίλος, συνάδελφος και παλιός συνεργάτης σε ανάρτησή του στο facebook