Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Νομιμοποιήθηκαν οι ένοχοι

ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΠΡΑΤΤΑΜΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΧΑΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΑΛΛΟΙ ΦΥΓΟΜΑΧΟΥΣΑΝ

Σαράντα ένα χρόνια πριν. Σαν σήμερα, στον μήνα Ιούλιο, οι πραξικοπηματίες που δεν ήταν άφρονες, άνοιξαν τις πύλες στην Τουρκία που καραδοκούσε. Και ματοκύλισαν τον τόπο, τους ανθρώπους, ατιμάστηκαν γυναίκες, χάθηκαν νέοι άνθρωποι, βρέφη έμειναν χωρίς γονιούς, ανεξίτηλες οι πληγές μέχρι σήμερα. Οι τυχεροί αυτού του χαμού, άλλοι καθοριστικά λιγότερο τυχεροί, άλλοι περισσότερο τυχεροί που καταφέραμε να επιβιώσουμε, να φέρνουμε αυτές τις ημέρες του Ιούλη στην μνήμη τις εμπειρίες εκείνης της χρονιάς. Να πράττουμε εμείς το καθήκον προς την πατρίδα εκείνες τις ώρες του χαμού, οι άλλοι να φυγομαχούν, γνωστοί και άγνωστοι εθνικόφρονες τότε και σήμερα νομιμοποιημένοι πολίτες στην κοινωνία. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ανθρωποι σε ζοφερούς καιρούς της Χάννα ΄Αρεντ, ιστορία και μνήμη του Ζακ Λε Γκοφ και οι ταινίες του Αντρέι Ταρκόφσκι σχετικά με την λειτουργία της μνήμης, εργαλεία για να κατανοήσουμε ό,τι βιώσαμε πριν τούτα τα 41 χρόνια. Εκεί στο νοσοκομείο της πόλης μου, άπειρος στη ζωή και στον πόλεμο, τάχθηκα να υπερασπιστώ βωμούς και εστίες, που εκείνοι οι τρισκατάρατοι παρέδωσαν στον προαιώνιο, τάχα μου, εχθρό.
Μετά, στα μαύρα μεσάνυκτα, να μεταφέρω με άλλους συμπολεμιστές οπλισμό και πολεμοφόδια στην πλάτη, εκεί και πέρα από το νησάκι του ναυτικού ομίλου, απέναντι στο λιμάνι και τον πύργο του Οθέλλου. Να πολυβολούμε το κάστρο και τον καθεδρικό ναό εντός του. Οι ερινύες να με κατατρέχουν μέχρι σήμερα για τους πολυβολισμούς εκείνους.
Είχα συναντήσει τότε ένα μόνιμο λοχαγό ονόματι Μιτσίδη. Μετά την καταστροφή κάπου διάβασα ότι το στράτευμα τον απέταξε ως πραξικοπηματία. Μετά στα χωράφια του χωριού Αγγλισίδες όπου ως άτακτοι στρατοπεδεύσαμε εμείς οι αφελείς, συνάντησα ένα συμμαθητή μου στο γυμνάσιο με τη στολή του δοκίμου.
Νομιμοποιημένοι και οι δυο σήμερα, να καταγγέλουν με επιστολή τους δημοσιογράφο πριν από λίγα χρόνια προς τον υπουργό Εσωτερικών που και αυτός μας είπε ότι κανέναν δεν ενδιαφέρει τι έπραττε ο ίδιος το 1974, γιατί δεν έμειναν ικανοποιημένοι από το έργο του συγκεκριμένου δημοσιογράφου. Νομιμοποιήθησαν οι ένοχοι.
Λίγες ανέκδοτες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν πριν 41 χρόνια. Το πληγωμένο χαμόγελο του σχεδόν αμούστακου φαντάρου ελπιδοφόρο στις ώρες εκείνου του χαμού...

Ευάγγελος Χατζηκυριάκου 
(Ο Βαγγέλης είναι φίλος από τα παλιά. Ιδεολόγος, αγωνιστικής, κινηματογραφιστής και μανιώδης φωτογράφος των στιγμών. Ανέβασε αρκετές φωτογραφίες από εκείνες τις τραγικές ημέρες στην προσωπική στου σελίδα, στο fb, και εμείς κορφολογήσαμε δύο...)