Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Σαν ηφαίστειο που ξυπνά, εφτά γενιές σβηστό...

Ο ΠΑΟΚ μέσα σε 45 λεπτά πέρασε από τη διάλυση στην ανασυγκρότηση, από τη γελοιοποίηση (ενός τρελαμένου πάγκου) στην ηρωποίηση, από το παραμύθιασμα για ξένους φταίχτες μιας επερχόμενης νέας απώλειας σε μια νίκη που μπορεί να γίνει μύθος! Το δεύτερο ημίχρονο χθες στη Λέσβο είναι από αυτά που μένουν αξέχαστα Γιατί ξαφνικά αναδύθηκαν εγκλωβισμένες εσωτερικές δυνάμεις και μια ημιπαράλυτη ομάδα γιγαντώθηκε. Με δέκα παίκτες γύρισε το 0-1 σε 2-1, αποσόβησε με την ίδια εσωτερική δύναμη πέναλτι (απόκρουση Ιτάνζ με μια καταπληκτική αποφασιστικότητα) και φάνηκε ότι με αυτό το σθένος ήταν αδύνατο να δεχτεί γκολ για τις επόμενες… επτά ώρες παιχνιδιού. Για να φτάσει έτσι σε μια νίκη που μπορεί να κάνει τον τερματισμό, αφετηρία… +/- Δείτε τη συνέχεια

Γιατί, αν ο ΠΑΟΚ έχανε από την Καλλονή θα διαλυόταν ψυχολογικά, θα τελμάτωνε. Όμως συντελέστηκε η μεταμόρφωση. «Σαν ηφαίστειο που ξυπνά απ’ όνειρο βαθύ», που τραγουδάει η Άλκηστις.
Η οργή –αδικαιολόγητη σε τέτοια ένταση – έγινε το ελατήριο που συμπιέζεται και ξαφνικά αποδεσμεύεται. Η νίκη στην Καλλονή αναστυλώνει τον Δικέφαλο από τις καταρρεύσεις τής Ξάνθης, των Ιωαννίνων, της Τρίπολης. Και αποκαθιστά την αυτοεκτίμησή του, τοn βάζει μπροστά τον καθρέφτη να ανακαλύψει το ανάστημά του και να προχωρήσει πλέον με σιγουριά.

Στον ΠΑΟΚ πρέπει να δουν και να ξαναδούν αυτό το παιχνίδι. Και να πάρουν μαθήματα. Για τον εκνευρισμό που μετέδιδε ο ένας στον άλλον, για τις υπερβολικές αντιδράσεις ακόμα και σε ανώδυνες φάσεις, για τον Κάτσε που έβαλε το κεφάλι στο στόμα του λύκου – και φυσικά του το έφαγε – , για την έλλειψη ψυχραιμίας τού Άγγελου-ηγέτη του.

Και κυρίως στον ΠΑΟΚ να δουν και να ξαναδούν σε βίντεο τις αντιδράσεις τού πάγκου την στιγμή της αποβολής. Εικόνες φρενοκομείου! Άσχετα αν μέσα από αυτήν την φρενίτιδα ξεπετάχθηκε τόση δύναμη. Πού βρέθηκε; Πού την είχαν κρύψει σε προηγούμενους διασυρμούς; Και πώς έγινε από ομάδα-κρέμα γάλακτος που τρώει χαστούκια (τόσο συχνά!), να μεταβάλλεται «σαν ηφαίστειο που ξυπνά, ΕΦΤΑ ΓΕΝΙΕΣ ΣΒΗΣΤΌ»;

Ίσως ήρθε η σημερινή γενιά να το ενεργοποιήσει και να κερδίσει ό,τι οι επτά προηγούμενες δεν κατάφεραν: έναn τίτλο. Όμως, όχι έτσι. Όχι χωρίς βοήθεια και δίχως αυτοκριτική.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)