Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Ποιος νοιάζεται για το προϊόν;

Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να μιλάμε για τα χθεσινά ή τα σημερινά παιχνίδια πρωταθλήματος. Κανονικά... Αλλά η Ελλάδα δεν είναι μια κανονική χώρα. Με κανόνες και νόμους που ισχύουν για όλους. Συνεπώς δεν θα μπορούσε να είναι κανονική ούτε στον αθλητισμό. Έχουμε έναν νεκρό –θύμα της τυφλής οπαδικής βίας- κι αντί να βρούμε τους τρόπους να μην υπάρξει άλλος νεκρός, αναβάλλουμε όλη την αγωνιστική κίνηση! Ο στρουθοκαμηλισμός σε όλο του το μεγαλείο... Από την πρώτη κιόλας αγωνιστική του πρωταθλήματος φάνηκε πως φέτος οι αγώνες θα διεξάγονται σε άδεια γήπεδα. Πιο άδεια από πέρσι και πρόπερσι. +/- Δείτε τη συνέχεια

Σε κάθε αγωνιστική κόβονται λιγότερα εισιτήρια από ό,τι ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ παιχνίδι της δεύτερης κατηγορίας της Γερμανίας! Κάποιοι τα ρίχνουν στην τηλεόραση. Λες και δεν υπάρχουν τηλεοπτικές μεταδόσεις σε όλα πρωταθλήματα του κόσμου. Οι περισσότεροι τα ρίχνουν στον... Μαρινάκη. «Αφού ξέρουμε τον πρωταθλητή γιατί να πάμε στο γήπεδο;» είναι η συνήθης δικαιολογία. Λες και στη Γερμανία δεν ξέρουν τον πρωταθλητή, λες και στην Ιταλία δεν τον ήξεραν πέρσι, λες και στη Σκωτία δεν τον ξέρουν εδώ και πολλά χρόνια.
Κι όμως... Δεν είδα κανέναν (μα κανέναν!) να ασχολείται, να προβληματίζεται και να ανησυχεί. Δεν είδα κανενός το αφτί να ιδρώνει... Λες και δεν υπάρχει πρόβλημα! Πρόβλημα υπάρχει και είναι το ίδιο το προϊόν. Το κακό είναι πως κανείς –δυστυχώς- δεν φαίνεται να το καταλαβαίνει. Ή, απλά, δεν θέλει να το καταλάβει. Κι από τη στιγμή που έχεις μέτριο έως κακό προϊόν, πρέπει να βρεις τρόπους να το κάνεις πιο ελκυστικό. Τρόπους που θα «υποχρεώσουν» τον φίλαθλο που θέλει να δει μπαλίτσα να σηκωθεί από τον καναπέ του και να πάει στο γήπεδο. Πώς θα το κάνεις;

Ιδέες υπάρχουν πολλές. Δεκάδες. Δεν είμαι ο ειδικός για να παραθέσω μερικές από αυτές. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στους τρόπους που βρίσκουν οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες να προωθήσουν τα προϊόντα τους, για να καταλάβει πως υπάρχουν λύσεις. Το κακό με όσους έχουν «το μαχαίρι και το καρπούζι» στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πως τόσα χρόνια έμαθαν μόνο να ζητούν (και να παίρνουν...) και σχεδόν ποτέ να μην επενδύουν. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Κι όταν η μοναδική τους επιδίωξη είναι πώς θα τα πάρουν από τη NOVA ή τον OTE TV, πουλώντας τους «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» και πως θα αυξήσουν το ποσό που δίνει ο ΟΠΑΠ για τη χορηγία στη φανέλα, τότε –συγγνώμη- αλλά σωτηρία δεν υπάρχει.

Γιάννη Μηνδρινός 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)