Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Αυτά διαβάζουμε εμείς

Η αμέσως προηγούμενη ιντερνετική μόδα, η αλυσίδα δηλαδή που απλώθηκε μέσω facebook, ήταν… μνήματα, με το όνομα κάθε χρήστη που την ακολουθούσε, αλλά και την ημερομηνία του μελλοντικού θανάτου του, χαραγμένη σε μαρμάρινη πλάκα! Είχε πλάκα; Μπα! Λιγότερο μακάβριο όπως το έβλεπες, περισσότερο κρυόπλαστο και ανόητο αν το καλοσκεπτόσουν. πριν λίγες ημέρες άρχισε να πλέκεται μια νέα αλυσίδα, σαφώς ενδιαφέρουσα αυτή. Το ερώτημα ήταν τα δέκα βιβλία στη ζωή σου πoυ ξεχωρίζεις. Δύσκολο! Μια ζωή έχει πολλά περισσότερα αναγνώσματα για τον καθένα από τα δέκα που ζητούσε το «παιχνίδι». Το οποίο ζητούσε και κάτι άλλο: στο τέλος να προτείνεις κάποιον ή κάποιους ιντερνετικούς φίλους για να γράψουν τα δικά τους καλύτερα. Ενδιαφέρον. Τρεις από τους φίλους (ή κάτι περισσότερο από φίλους) του μπλοκ, όλοι δημοσιογράφοι, έγιναν κρίκοι της αλυσίδας (η οποία, πάντως, δεν φαίνεται να έχει ζωηρή συνέχεια) και μεταφέρουμε εδώ τις λογοτεχνικές προτιμήσεις τους. +/- Δείτε τη συνέχεια

Διον. Βραϊμάκης 
Αν και συνήθως δεν μετέχω στις ιντερνετικές σκυταλοδρομίες, αυτή τη φορά παίρνω τη σκυτάλη που μου έδωσε ο φίλος Giannis Xenakis για να προσθέσω τις δικές μου εμπειρίες στην ανάγνωση. Δεν βάζω αρίθμηση, δεν λέω πως μόνο αυτά είναι τα καλύτερα που έχω διαβάσει, γιατί θα αδικήσω πολλά άλλα. Είναι εκείνα που μου ήρθαν αμέσως στο μυαλό όταν βρισκόμουν ανάμεσα σε δουλειά και ολιγόλεπτα «χασίματα» στο διαδίκτυο. (Επειδή μου ξέφυγε στο μέτρημα ένα παραπάνω, το αφήνω και οι επιλογές είναι έντεκα).
** ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ, ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΧΤΣΗΣ. (Νομίζω η Βίβλος της νεότερης ελληνικής μυθιστοριογραφίας, τρεις αναγνώσεις, ελπίζω να προλάβω άλλες δυο!)
** ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ, ΖΥΡΑΝΝΑ ΖΑΤΕΛΗ. (Καταπληκτικότερη αναδρομική περιγραφή, μια διαδρομή σε μερικές γενεές Ελλήνων, μια συναρπαστική αφήγηση με χαρισματικό λόγο – τέτοια έργα δεν ξαναγράφονται).
** ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ, ΖΟΡΜΠΑΣ, ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ και τα άλλα του Κορυφαίου! (Όλα σε μια κατηγορία, πώς να τα ξεχωρίσεις όταν είναι αποτυπωμένα στη μνήμη της εφηβείας;) ** Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ, ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ. (Το ελληνικό μυθιστόρημα στις πολύ καλές στιγμές του).
** ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ, ΜΑΡΚΕΣ. (Με το πιο παράξενο και πιο έντονο μυθιστορηματικό όνομα που έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μου: Αουρελιάνο Μπουενδία!)
** ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΧΑΝΑ, ΜΠΕΡΝΑΡΝΤ ΣΛΙΝΚ. (Επειδή μερικοί σύγχρονοι Γερμανοί διατηρούν τη συνενοχή γι’ αυτά που δεν έζησαν οι ίδιοι αλλά τα νιώθουν στο DNA τους).
** Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ, ΛΕΟΝΑΡΔΟ ΠΑΔΟΥΡΑ. (Μια αποθέωση της ιστορικής μυθιστοριογραφίας, η σοβιετική επανάσταση από άλλη ματιά, τα εγκλήματα που την έβλαψαν, η ζωή ενός δολοφόνου-υποχείριου της Ιστορίας).
** ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΜΟΛΥΒΙΩΝ, ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. (Σπουδαία γραφή, η περιγραφή και τα στοιχεία μιας εποχής. Το αγάπησα όταν δεν ήξερα τι θα μας προέκυπτε μνημονιακά η συγγραφέας…) 
** ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ, ΑΝΑΛΑΜΠΗ, ΝΙΚΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ. (Τριλογία, αλλά δεν μπορείς να την κρίνεις και να τη δεις χωριστά. Μνημειώδης!)
** ΚΑΓΚΕΛΟΠΟΡΤΑ, ΑΝΤΡΕΑΣ ΦΡΑΓΚΙΑΣ. (Εφηβικές αναγνώσεις. Δεν θυμάμαι γιατί με είχε καταγοητεύσει. Ίσως επειδή περιέγραφε – αν δεν κάνω λάθος – τη ζωή του Έλληνα σύγχρονου Σίσυφου που όλο προσπαθεί να πιάσει την καλή και όλο κατρακυλάει).
** ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ, ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ. (Τα τελευταία προδικτατορικά χρόνια, ερμηνείες για τα μεταπολιτευτικά ατοπήματα. Η χαμένη άνοιξη της δικής μου γενιάς. Θα συνιστούσα να το διαβάσει τουλάχιστον η αμέσως επόμενη και θα βρει εξηγήσεις).

Νίκος Σαρίδης
Αφού εκφράσω τον αποτροπιασμό μου για την εμφάνιση της Σώτης Τριανταφύλλου στο βραϊμακικό τοπ τεν , θα υποκύψω στην πρό(σ)κληση Μιλάμε, να υποθέσω, για λογοτεχνία και μόνο... Πολύ πρόχειρα, λοιπόν, όσο μπορώ να θυμηθώ, όσο αντιπροσωπευτικότερα γίνεται...
1. Το Τρίτο Στεφάνι, Κώστας Ταχτσής (ασυζητητί!)
2. Ένα Παιδί Μετράει Τ' Αστρα, Μενέλαος Λουντέμης (από τα πρώτα βιβλία, ίσως το πρώτο καθαρά λογοτεχνικό... οπότε δεν το ξεχνάς... κάπως έτσι...)
3. Η Απόπειρα, Αλέξανδρος Κοτζιάς (όχι ιδιαίτερα γνωστό, νομίζω, αλλά που κάτι μου έκανε πριν από χρόνια όταν το διάβασα...)
4. Αξιον Εστί, Οδυσσέας Ελύτης (αν και δεν είμαι -καθόλου- ποιητικός τύπος, μοναδικός πλούτος λέξεων - μαστορικό χτίσιμο)
5. Το αμάρτημα της μητρός μου, Γεώργιος Βιζυηνός (όσο μπορώ να θυμηθώ: λόγω βιζυηνικής καθαρεύουσας και... αποκάλυψης στη ροή του διηγήματος για το ποιο ήταν το αμάρτημα)
6. Ο Παίκτης, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (άμα γουστάρεις ολίγη από κατάθλιψη, αλλά ευτυχώς μικρό σε σελίδες, ώστε να μην πάθεις και τίποτα από την κατάθλιψη!) 7. Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες, Τζον Στάινμπεκ (γκρι...)
8. Γελοίοι Ερωτες, Μίλαν Κούντερα (άνευ αιτιολογήσεως!)
9. Όλα Βαίνουν Καλώς Εναντίον Μας, Γιώργος Σκαμπαρδώνης (η καλύτερη μυθιστορηματική βιογραφία, ίσως επειδή τη διάβασα σχετικά πρόσφατα, μέσα στο 2014)
10. Όλα όσα γνωρίζουν οι Νεοέλληνες για τους Αρχαίους Ελληνες, Ρένος Αποστολίδης (ό,τι πιο «κουφό» έχει εκδοθεί - βιβλίο με 240 λευκές σελίδες!)
* Η αρίθμηση δεν μεταφράζεται σε σειρά αξιολόγησης

Γιάννης Ξενάκης 
Λοιπόν μετά την ασίστ που πήρα από τον George Syrigos για μια 10άδα βιβλίων (που έμειναν χαραγμένα στη μνήμη μου), έχουμε και λέμε:
1.O καπετάν Μιχάλης (Νίκος Καζαντζάκης)
2.Ακυβέρνητες πολιτείες (Στρατής Τσίρκας)
3.H Δίκη (Φραντς Κάφκα)
4.Εκατό Χρόνια Μοναξιάς (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκε)
5.Ανεμοδαρμένα Ύψη (Έμιλι Μπροντέ)
6.Αδελφοί Καραμαζόφ (Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι)
7.Το τενεκεδένιο ταμπούρλο (Γκίντερ Γκρας)
8.Η σκιά του ανέμου (Θαφόν Ρουίθ Κάρλος)
9.Το σπίτι των πνευμάτων (Ιζαμπέλ Αλιέντε)
10.Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε (Νίκος Μπογιόπουλος)

Παραδίδω την σκυτάλη προ(σ)καλώτας τους Andreas DimatosGiorgos Galatsis Vasilis VergisGeorge MantaiosAndreas PaganopoulosAntonis PserimosDionisis Vraimakis Ηλιας Δρυμωνας Cosmina Furchi Gliatas Vassilis Kalamaras