Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Με ένα γόνατο καρφωμένο στην πλάτη

ΤΟ ΜΟΥΝΤΙΑΛ έβγαλε πολύ πάθος, πολύ τρέξιμο, πολλή δύναμη – τώρα αρχίζει να βγάζει και αίμα. Η Βραζιλία που (κάποτε) κένταγε περίτεχνες δαντέλες στο γρασίδι, έχει μετατραπεί σε μια παλιά Ουρουγουάη. «Ξύλο» και των γονέων. Προχθές εκείνη το άρχισε, η Κολομβία το συνέχισε. Αίμα και άμμος, χωρίς υπερβολή. ΑΝ ΔΕΝ είσαι μια μάζα από μυς, ένα εξελιγμένο υβρίδιο ατσαλιού και σάρκας, αν δεν έχεις κατασκευή κάτι ανάμεσα σε Βραζιλιάνο Χουλκ και Ουρουγουανό Αλβάρο Περέιρα που πέφτει αναίσθητος, γλιτώνει το… κώμα, αλλά όταν συνέρχεται αρνείται λυσσασμένα να γίνει αλλαγή, τότε δεν τελειώνεις τον αγώνα. +/- Δείτε τη συνέχεια

ΣΕ ΑΥΤΟ το Μουντιάλ η ατομική τεχνική είναι συχνά επικηρυγμένη. Και το πληρώνουν σκληρά (όπως την περασμένη Παρασκευή που ’κονόμησε έναν ραγισμένο σπόνδυλο ο σούπερ σταρ της Βραζιλίας), κάτι «γατάκια» τύπου Νεϊμάρ – σαν και αυτά, τα οκτώ από τρεις γέννες, που έπνιξε σε έναν μήνα ο ψυχάκιας, δειλός, άγνωστος ακόμα, γείτονάς μου! Αυτής της συνομοταξίας οι παίκτες πληρώνουν την επιλογή τής Φύσης να τους κάνει τεχνίτες και όχι με σωματοδομή αθλητή αμερικάνικης πάλης, κάτι δηλαδή σαν ποδοσφαιρικούς Χουλκ Χόγκαν.

ΟΙ ΓΟΝΑΤΙΕΣ πέφτουν σαν βέλη στο Μουντιάλ του πάθους και κάνουν θραύση. Πότε στο κεφάλι (Αλβάρο Περέιρα) και πότε στο κορμί, όπως προχθές με τον Νεϊμάρ, που προσπάθησε να «κρυφτεί» αγωνιστικά σε αυτήν την τιτανομαχία, αλλά όσες φορές επιχείρησε να ντριμπλάρει τον ξάπλωναν σαν πυροβολημένο και όταν δοκίμασε να φύγει μπροστά (όπως στην επίμαχη φάση) βρέθηκε με το γόνατο τού Σούνιγκα καρφωμένο στην πλάτη!

Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ θέλει τρελά αυτό το τρόπαιο για να το σηκώσει μέσα στο Μαρακανά. Σε κάθε παιχνίδι παίζει σαν τους πειρατές που κάνουν ρεσάλτο με το μαχαίρι στα δόντια. Προχθές ήταν ολοφάνερο ότι η εντολή στους διεθνείς είχε κάτι από βραζιλιάνικο ταν ή επί τας! «Μπείτε μέσα και τσακίστε κόκαλα, αλλιώς μην βγείτε». Αλλά οι Κολομβιανοί δεν είναι παιδάκια που μασάνε. Απάντησαν και έγινε της κολάσεως.

ΑΥΤΟ το πάθος, αυτό ο αίσθημα του πολεμιστή-ποδοσφαιριστή, δεν είναι βέβαια σημερινό. Θυμήθηκα την ιστορία που διάβασα στο πολύ καλό «Μυθιστόρημα του Μουντιάλ» που κυκλοφόρησε πρόσφατα γραμμένο από τον συνάδελφο Αργύρη Παγαρτάνη. Το 1962 ο προπονητής τους Αγγλίας Γουόλτερ Γουιντερμπότομ, αν και ήταν μια από τις ευγενικές μορφές του αγγλικού ποδοσφαίρου, στην τελευταία ομιλία πριν από τον αγώνα με την Αργεντινή είπε στους παίκτες του «να μπουν στο γήπεδο για να ‘‘δαγκώσουν’’».

ΤΟ ΓΙΑΤΙ, το εξηγεί ο Αργύρης: «Δυο μέρες νωρίτερα ο Γουιντερμπότομ και οι παίκτες του είχαν δει το πρώτο ματς της Αργεντινής στο Μουντιάλ με αντίπαλο τη Βουλγαρία και όταν τελείωσε σηκώθηκαν από τις θέσεις τους μουδιασμένοι (…) Έμοιαζε σαν ο προπονητής της Αργεντινής Χουάν Κάρλος Λορέντζο να είχε δώσει σαφείς εντολές: αναγνωρίστε τους καλύτερους παίκτες τους και χτυπήστε τους τόσο πολύ, ώστε να μην μπορούν να σας βλάψουν».

 ΓΙΑ ΤΗΝ ιστορία: οι Άγγλοι νίκησαν 3-1 τους Αργεντινούς που, όπως διαβάζουμε στο βιβλίο, μαζεύτηκαν μπροστά στην τόση ορμητικότητα. Για να δούμε αν και πόσο θα μαζευτούν οι Γερμανοί στον ημιτελικό της Τρίτης.

Διον. Βραϊμάκης

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)